100.000. Dat is het banenverliescijfer. Wereldwijd. Tegen 2030.
De helft van hen, 50.000 zielen, verdwijnt alleen al in Duitsland.
Oliver Blume, de CEO, neemt geen blad voor de mond. Hij zegt dat het een noodzaak is. De autogigant krimpt. Moeilijk.
Het aantal modellen daalt met vijftig procent. Complexiteit binnen de machines? Vijfenzeventig gedaald. Ze verwijderen het geluid.
Ken je de Porsche Taycan Sport Turismo nog? Weg. De Jetta? Op veel plaatsen afgelast. Audi heeft de A1 en Q2 al vermoord. Poef.
Het doel is niet alleen minder auto’s. Er zijn minder fabrieken die op halflege capaciteit draaien.
De productieverlaging
Ze willen tegen 2030 negen miljoen auto’s per jaar. Niet twaalf. Nog geen tien. Negen.
Dat is lager dan het post-Covid-hoogtepunt. Duitse fabrieken draaien op ongeveer 75% van de capaciteit. Ze hebben het niet druk. Lang niet zo druk als de boeken je willen doen geloven.
Het sluiten van fabrieken in Duitsland is niet alleen een zakelijke beslissing. Het is politieke oorlogsvoering. De vakbonden hebben alle macht. Ze zijn stoer. Ze zijn luid. Ambtenaren haten de optiek van het sluiten van een fabriek in hun district.
Maar Blume heeft vier namen in zijn hoofd die nu niet naar buiten zullen komen. Zwickau. Emden. Hannover. Neckarsulm.
Voor deze vier locaties kunnen wij geen alternatief gebruik vinden. Ze kosten te veel.
Te duur. Dat is de enige reden die van belang is voor een spreadsheet.
De Chinese hoek
Hier is de wending.
Volkswagen bezuinigt niet alleen. Het kijkt naar het oosten. Concreet kijkt het naar het bouwen van Chinese auto’s in Europa.
Ja, dat lees je goed.
De identiteitskaart. ERA 9X rolt mogelijk uit Duitse of Europese lijnen. Waarom? Omdat de marge op Chinese EV’s beter is dan op hun traditionele verbrandingsmotoren. Ze willen die dure lege fabrieken gebruiken voor iets dat daadwerkelijk geld drukt.
Blume sprak met Auto Express over samenwerking met Chinese merken in Europa. Misschien nog geen joint venture. Hij zei dat er officieel “geen gesprekken” zijn. Hij concentreert zich op zijn eigen producten.
Voor nu.
Ook schept hij op over het feit dat hij een miljard dollar aan kosten heeft bespaard ten opzichte van vorig jaar. Als reden wijst hij op afspraken van twee jaar geleden. Maar het echte vlees van de besparingen? Ontslagen. Alleen al bij het merk VW zijn eind dit jaar 18.000 banen geschrapt.
** Smeulende As**
Dit wordt een ‘herschikking’ genoemd. Zakelijk spreken voor we hadden het mis.
Ze willen zich concentreren op kernproducten. Dingen waar de klant profijt van heeft. Een mooie zin. Maar wat het werkelijk betekent, is alles harmoniseren. Minder platforms. Eén softwarearchitectuur. Stop met het ontwikkelen van parallelle systemen voor Audi, Porsche en VW. Kies er gewoon één en ga ermee aan de slag.
Waarom nu? De tarieven in de VS doen pijn. Chinese merken overspoelen de markt met goedkopere, betere technologie. De geopolitiek is instabiel.
In 2023. Thomas Schaffer zei dat het dak in brand stond.
Nu? Hij zegt dat het ergste voorbij is. Het vuur smeult gewoon.
Maar het vuur beperkt zich niet meer tot één merk. Het verspreidt zich. Van VW tot Audi tot Porsche. De vlammen zijn terug.
Je vraagt je af of het schrappen van banen hetzelfde is als het blussen van een brand. Of gewoon het herschikken van de ligstoelen op een zinkend schip.
Misschien redden de Chinese auto’s het.
Misschien niet.
Wie weet?
