Het elektrische voertuigproject van Apple blijft in de schaduw. Net als zijn VR-headset is er geen releasedatum. Toch blijft het bedrijf patenten aanvragen. De nieuwste batch onthult details over de exterieur- en interieurindeling van het geruchten ‘Project Titan’. De gegevens wijzen op een radicale afwijking van het traditionele auto-ontwerp.
Het kernconcept is een autonoom voertuig. Zonder stuur of pedalen wordt de cabine de prioriteit. De patenten tonen een unieke deurconfiguratie. Elke zijde zal voorzien zijn van vier schuifdeuren. Het ontwerp is vrijwel symmetrisch. Deze symmetrie roept de vraag op: heeft de auto überhaupt een voor- en achterkant?
Binnen ondersteunt de zitopstelling deze dubbelzinnigheid. De patenten beschrijven stoelen die kunnen draaien. Passagiers kunnen zich rechtstreeks naar elkaar toe wenden. Het lijkt meer op een rollende lounge dan op een transportmiddel. Apple lijkt verschillende interieurindelingen te testen. In één variant kan aan één zijde slechts één schuifdeur worden gebruikt. Dit weerspiegelt het schuifdeurontwerp dat tegenwoordig op veel moderne minivans en SUV’s te vinden is.
Het “Rolling Lounge”-concept
De verschuiving naar face-to-face zitplaatsen is aanzienlijk. Het duidt op een stap af van de rijgerichte ergonomie. Door het ontbreken van een bestuurder is de passagiersstoel voorin niet langer een secundaire plek. Het wordt onderdeel van de collectieve ruimte.
Deze ontwerpfilosofie sluit aan bij de doelstellingen van autonome technologie. Als de auto zelf rijdt, kan het interieur worden geoptimaliseerd voor comfort en sociale interactie. De schuifdeuren vergemakkelijken dit door gemakkelijker toegang tot elke stoel mogelijk te maken. Ze versterken ook het profiel van de auto, waardoor een boxy en toch strak silhouet ontstaat.
Structurele dubbelzinnigheid
De symmetrische deurindeling vervaagt de richtingslijnen. Bij een traditionele auto herbergt de voorkant het motor- of accupakket en de bestuurder. Hier vervagen die verschillen. De draaibare stoelen versterken het idee van een neutrale ruimte.
Apple onderzoekt meerdere configuraties. De enkele schuifdeuroptie suggereert veelzijdigheid. Het zou zich kunnen richten op verschillende marktsegmenten of gebruikspatronen. De focus blijft liggen op het maximaliseren van het interieurgebruik.
Dit gaat niet alleen over esthetiek. Het gaat over het herdefiniëren van wat een auto is. Voor Apple gaat het voertuig misschien minder over transport en meer over een mobiele omgeving. De patenten tonen geen cockpit. Ze tonen een kamer op wielen.
De patenttaal is droog, maar de implicaties zijn luid. We hebben het over een ‘controleur’. Het is een vage term, zoals je ziet in gamingspecificaties of serverarchitectuur, en niet noodzakelijkerwijs een stuur. Het zou een joystick kunnen zijn. Het kan misschien heel iets anders zijn. Zijn taak? Om de werking van het voertuig te sturen en te controleren. Het is de schakelaar die schakelt tussen handmatige, semi-autonome en volledig autonome modi.
Met dit invoerapparaat pas je instellingen aan. Je verandert hoe de auto zich gedraagt. In de patenten van Apple wordt melding gemaakt van een ‘sensorsysteem’. Dit gaat niet alleen over het lezen van de weg. Het gaat over het lezen van jij.
Het dataprobleem
Hier komt het rubber op de weg terecht – en worden voorstanders van privacy nerveus. In de documenten wordt expliciet gesproken over ‘persoonlijke gegevens’. Het voertuig registreert informatie die specifiek is voor elke gebruiker. Waarom? Om de geautomatiseerde systemen te besturen. Om ervoor te zorgen dat u precies op de door u aangegeven locatie wordt afgezet.
Het klinkt handig. Het klinkt ook als een enorme data-oogst. Het systeem leert uw gewoonten kennen. Het onthoudt uw bestemmingen. Het past de aandrijving aan op basis van wie er in de stoel zit.
Vanarama’s visie
Project Titan is voor het grootste deel van de industrie nog steeds een spookverhaal. Maar Vanarama, een Britse leasemaatschappij, besloot niet langer te wachten. Ze huurden ontwerpers in om een conceptauto te bouwen, strikt gebaseerd op de patentaanvragen van Apple. Het resultaat daalde in november 2021 en is opvallend.
Al meer dan tien jaar is de Apple Car het meest hardnekkige gerucht in de technologiewereld. In 2021, met geruchten over gesprekken met Hyundai en batterijgesprekken met CATL, voelde het tastbaar. Vanarama wachtte niet op bevestiging. Ze keken naar de juridische documenten en bouwden de auto waarvan ze dachten dat Apple die zou bouwen.
De glazen bel
Het 3D-model dat ze produceerden is radicaal anders dan alles wat er vandaag de dag op de kavel staat. Het opvallende kenmerk is het dak. Het is een volledig glazen overkapping. Geen A-stijlen. Geen B-stijlen. Slechts één doorlopend transparant vel.
Het ziet er kwetsbaar uit, zeker. Maar het is niet alleen esthetisch. Het ontwerp komt overeen met patenten voor gemakkelijk in- en uitstappen, met name met antagonistdeuren. Je klimt er niet in; jij stapt door.
Het concept miste één belangrijk patentdetail: slim getinte ramen. Apple heeft een aanvraag ingediend voor technologie die de dekking dynamisch kan aanpassen. De Vanarama-weergave kreeg de juiste vorm, maar sloeg de glastechnologie over. Toch is de visie duidelijk. Apple bouwt geen auto. Ze bouwen een mobiele lounge met stuurwieloptie.
Het geheime project van Apple is niet zomaar een auto. Het is een meubelstuk met wielen.
Het exterieurontwerp tart een gemakkelijke categorisering. Je kijkt naar een sedan die is opgeblazen tot SUV-proporties. De verlichtingsclusters zijn gestript tot hun meest basale elementen. Denk aan strakke lijnen in plaats van aan complexe geometrie.
Elk oppervlak lijkt berekend. De grille aan de voorkant weerspiegelt het geperforeerde aluminium van de Mac Pro. Het is een directe verbetering van de desktopreeks van Apple. Deurgrepen bootsen de voelbare feedback van een iPhone-knop na. Het is subtiel. Het is herkenbaar.
De cockpit als woonkamer
Binnen neemt het minimalisme het over. De stoelen zijn het zwakke punt. Ze zijn ongemakkelijk dun. Maar ze draaien. Je kunt ze draaien zodat ze naar elkaar toe gericht zijn. Het doel is om van de cabine een lounge te maken. Een plek om te zitten. Niet alleen rijden.
Het dashboard is waar de echte innovatie leeft.
Het patent van Apple onthult één groot scherm. Geen aparte clusters. Geen analoge wijzerplaten. Slechts één doorlopende glasplaat.
Aanpasbare interfacelogica
Dit is geen vast scherm. Het is dynamisch. De indeling verandert op basis van wat u nodig heeft.
Navigatie nodig? Het staat centraal. Wilt u mediabediening? Ze breiden uit. Het systeem maakt volledige aanpassing van menu’s en functies mogelijk. Jij dicteert de hiërarchie.
“Het dashboard vertegenwoordigt een sprong in de toekomst, gedefinieerd door een gigantisch scherm uit één blok.”
Deze aanpak verwijdert fysieke knoppen volledig. Als het niet op het scherm staat, bestaat het niet.
Siri-integratie is in deze interface ingebakken. Spraakopdrachten zijn geen bijzaak. Ze zijn de primaire invoermethode voor complexe taken.
Het resultaat is een cabine die meer aanvoelt als een high-end tablet dan als een voertuig.
Het is riskant. Dunne stoelen zullen misschien niet iedereen aanspreken. Maar de focus op flexibiliteit suggereert dat Apple de manier wil veranderen waarop we de tijd die we onderweg doorbrengen, gebruiken.
Je bent niet aan het pendelen. Je bent aan het loungen.
En het scherm kijkt mee. Wachten op uw bevel.
Stembediening voldoet aan Siri-integratie
Het scherm is niet zomaar een glazen plaat. Het reageert op aanraking. Er wordt ook geluisterd.
Apple bouwt naar verluidt een stemassistent rechtstreeks in het ecosysteem van de auto. Het draait op Siri. Dit is niet alleen een handsfree telefoonkiezer. Het biedt actieve suggesties. Denk aan rijroutes. Denk eraan dat de omgevingsverlichting verandert op basis van uw humeur of het tijdstip van de dag.
De interface past zich aan de bestuurder aan voordat de bestuurder er zelfs maar om vraagt.
Dit integratieniveau suggereert een diepere softwarelaag dan welke head-unit van derden vandaag de dag ook biedt. Maar er zijn geen specificaties.
De ontbrekende nummers
Ondanks al het gepraat over gebruikerservaring en spraakopdrachten, heeft Apple zich stil gehouden over de hardware.
Er zijn geen officiële details over het batterijpakket.
Geen woord over motorconfiguratie.
Geen bevestigde bereikcijfers.
Geen gegevens over autonome rijmogelijkheden.
Dit is typisch voor Apple tijdens de vroege ontwikkeling. Ze hamsteren specificaties tot de lancering. Of tot annulering.
Het risico van annulering
Project Titan bestaat al jaren. Het heeft de doelen meerdere keren verschoven. Het heeft honderden ingenieurs ontslagen.
De geschiedenis leert dat deze projecten kunnen sterven.
Dyson probeerde een auto te bouwen. Ze stopten.
De autonome divisie van Google splitste zich op in Waymo, maar liet voorlopig de droom van volledige consumentenvoertuigen varen.
Het autoproject van Apple leeft nog steeds. Maar het is nog lang niet klaar.
Wat we kunnen bevestigen
We weten dat het scherm werkt.
We weten dat Siri in de cabine is.
We weten dat suggesties reëel zijn.
We weten niet of dit een auto zal zijn.
We weten niet of het een robot zal zijn.
We weten niet of deze ooit op de weg zal verschijnen.
Wacht op de officiële aankondiging. Tot die tijd is het alleen maar lawaai.
