Ian Callum tekende de originele Vanquish-schets ruim vijfentwintig jaar geleden. Die auto staat vandaag de dag nog steeds in het Aston-gamma. Het ziet er bijna precies hetzelfde uit als een kwart eeuw geleden. De meeste ontwerpers zouden het een goed stuk werk noemen en weglopen.
Niet Ian.
Sommige delen van het oorspronkelijke ontwerp vond hij nooit leuk. De raamomlijstingen hinderden hem. Hij vond de detaillering slordig. Nu, met zijn nieuwe winkel, Ian Callum Designs, heeft hij het eindelijk opgelost. Het resultaat is de Vanquish 25. Hij lijkt op het eerste gezicht op de klassieke Aston. Je zou niet vermoeden hoeveel werk erin is gestoken, tenzij je het wist.
“Er waren dingen aan het origineel die me frustreerden.”
Het doel was perfectie. Of zo dichtbij als één man kan komen zonder dat een team hem in de weg staat. Deze buitenkant is geheel van hem. Geen commissies. Er zijn geen Jaguar-rubberextrusies die lelijke stukjes aan elkaar plakken die de stroom verpesten.
Gewoon zijn visie.
Ze plakken niet zomaar stickers op een oude auto. Oh nee. Dat zou beledigend zijn voor het materiaal. Het team scheurt elk donorvoertuig af tot op de kale schaal. Elk stukje komt los. Elk paneel wordt opnieuw bewerkt. Het is een enorme onderneming.
“Je moet de hele auto uit elkaar halen.”
Motor uit. Herbouwd. Ze installeerden grotere spruitstukken. De nokken en koppen opnieuw gemaakt. De ECU is ook nieuw. Dat alles levert tachtig extra pk’s op. Denk daar eens over na. De meeste auto’s die twintig jaar geleden werden gebouwd, hadden in totaal geen tachtig paarden. Hier persten ze er nog eens tachtig uit een motor die al genoeg had.
Ook de ophanging wordt aangepast. Betere bediening. Je krijgt de keuze uit een automaat of een handgeschakelde. Jouw keuze.
Terwijl Ian de buitenkant verzorgde, nam Neil Simpson, ook een Aston-veteraan, de cabine op zich. Hij heeft het briljant gedaan, als Ian het zelf mag zeggen. De oude stoelen zagen er wat zacht uit. Deegachtig. Verbinding verbroken. Niet samenhangend genoeg.
Simpson heeft alles veranderd. Nieuwe wijzerplaten. Nieuwe schakelaars. Nieuwe materialen. Ze ontwierpen zelfs een aangepast interieurpatroon genaamd ‘Fragmented Tartan’. Het is gedeconstrueerde tartan. Heel leuk. De hele cockpit voelt modern aan, maar behoudt de ziel van het origineel.
Wat krijg je uiteindelijk?
Een schitterende toerwagen. De meest iconische ooit, bijgewerkt. Het kost minimaal € 385,00. Dat is ongeveer $ 446,00 voordat u de donorauto of de verzendkosten of BTW betaalt. Je kunt meer opties toevoegen als je wilt. Voor zoveel schoonheid heb je diepe zakken nodig.
Het is niet echt een restomod. Dat woord impliceert goedkope trucs. Dit is iets heel anders.
“Het is eigenlijk de auto die ik altijd al wilde hebben.”
Het ziet er krachtig uit op de weg. Het ziet er gloednieuw uit. En Ian mag zeggen dat het van hem is.
