Het merendeel van de auto-ongelukken leidt tot persoonlijk letsel. Je bent op een stuk ijs terechtgekomen. Je beoordeelt een fusie verkeerd. Metal schreeuwt en je week is verpest. Rampen kunnen modellen van mislukking zijn totdat ze een culturele grap worden. Maar het verhaal van Cougar Ace is anders. Dit is een verhaal over logistiek, natuurkunde en de beslissing om duizenden ongerepte voertuigen in schroot te veranderen.
“Cougar Ace” is geen kleine speler. Deze autodrager, gebouwd in Japan in 1993, is een beest. In 2005 vestigde het een Canadees record door 5.214 voertuigen tegelijk naar dezelfde haven te vervoeren. In juli 2006 had het de westkust van Noord-Amerika bereikt. Aan boord: 4.800 voertuigen. Bijna allemaal, 4.703 specifiek, waren gloednieuwe Mazda-voertuigen. Het gewicht van het schip is 55.328 ton. De 23 bemanningsleden hebben er vertrouwen in. Ze maakten zich geen zorgen.
Toen, bij de Aleoeten, ging alles zijwaarts.
De fout van de ballasttank
Schepen gebruiken ballasttanks om ze waterpas te houden. Regelgeving vereist dat bemanningen zeewater uit deze tanks verwijderen wanneer ze de Amerikaanse wateren binnenkomen. Dit voorkomt dat invasieve mariene soorten het lokale ecosysteem binnendringen. Dit proces is routinematig. Het is zelfs saai. Er was echter een probleem met de “Cougar Ace”.
De bemanning heeft de tanks geleegd. Er werd geen zeewater toegevoegd om het gewichtsverlies te compenseren. Het resultaat? Het enorme schip maakte een zware slagzij naar bakboord. Het zonk niet. Hij zat daar maar, gekanteld, dobberend in het water als een omgevallen badkuip.
De bemanning ontsnapte. Eén van de arbeiders brak zijn been. De rest van het personeel werd binnen 24 uur geëvacueerd. Maar het schip blijft. Een romp van 200 meter hoog, die in de Stille Oceaan staat en duizenden auto’s bevat, opgehangen aan nylon banden.
Het reddingsplan en een fatale fout
Er werd een bergingsoperatie gestart. Scheepsarchitect Marty Johnson stelde een plan op om het schip recht te zetten. Hij berekende de hoeveelheid water die nodig is voor het pompen, de te bereiken hoek en de bijbehorende risico’s. Het plan was goed.
Johnson stierf toen. Hij werd in juli 2005 vermoord (de oorspronkelijke datum is in strijd met de tijdlijn van de gebeurtenissen van juli 2006, maar het overlijden vond plaats tijdens de meetfase). Hij viel. De tragedie werpt een lange schaduw over de herstelinspanningen.
In augustus implementeerde het bergingsteam het plan van Johnson. Ze pompten water in de scheepscompartimenten. Langzaam. Voorzichtig. “Cougar Ace” begint weer normaal te worden. In september werd het naar Portland gesleept. De auto’s werden gelost op 50 hectare lege percelen.
Slechts 68 voertuigen raakten beschadigd. De rest bleef onaangetast. Of zo lijkt het.
“schipbreuk” schande
Mazda heeft een probleem. Duizenden auto’s waren aan de zwaaiende romp van het schip vastgebonden en wekenlang in vreemde hoeken opgehangen. Het bedrijf heeft ze getest. Ze konden niet met zekerheid vaststellen of de spanningen de integriteit van de constructie in gevaar brachten. Nylon banden zijn flexibel. Metaalmoeheid. Verborgen schade is moeilijk op te sporen.
Dus nam Mazda een beslissing. Ze verkopen geen auto’s. Geen enkele dealer wil een ‘wrakauto’. Dit zal het merk beschadigen. Dit kan de verkoopwaarde schaden. Dit ondermijnt het vertrouwen.
Werknemers hebben de auto gedemonteerd. voor iedereen. Ze hebben elke airbag geactiveerd. Giet alle vloeistof af. Verzamel alle moeren en bouten. Het doel is volledige vernietiging. Geen van deze Mazda’s zal ooit nog op de weg te zien zijn.
Onze laatste stop was de Texas Shredder. De machine verdeelt de auto in verschillende delen. Dit is industrieel geweld op grote schaal. Dat was het lot van de lading “Puma Ace”.
Afvalbeheer
Het versnipperbedrijf ontvangt een vergoeding op basis van de schrootwaarde van elk voertuig. Ik weet het exacte aantal niet, maar meestal ligt het rond de $ 250,- per stuk. Dat is een fractie van de oorspronkelijke prijs. Slechts een paar.
Maar denk er eens over na. Auto’s die ooit tienduizenden dollars waard waren, kunnen nu voor $ 250 worden gekocht. Dit is een manier om goedkoop een auto te kopen. Als je dat leuk vindt. Tenzij je het niet erg vindt om van verdraaid staal en geheugen te zijn gemaakt.
De zaak “Cougar Ace” herinnert ons hieraan. Auto’s zijn kwetsbaar. De logistiek is ingewikkeld. In sommige gevallen kan een kleine fout een metalen stapel veroorzaken. De zee geeft niets om jouw garanties. Shredder geeft niets om uw merkloyaliteit. Eet gewoon.
Luister voor meer informatie naar deze aflevering van CarStuff, gepresenteerd door Ben Bowlin en Scott Benjamin. Ze vertelden het verhaal van de Cougar Ace en andere auto’s die op zee verloren gingen. Het was een wilde rit. Het is nog niet voorbij. niet veel. Het metaal zit er nog steeds. Wachten.
