1 juli. Toen ging de muur omhoog.
Maleisië heeft de regels gewijzigd.
Concreet heeft het Ministerie van Handel (MITI) besloten dat het gedaan moet worden met budgetvriendelijke import. Als je vanaf volgend jaar een Completely Built-Up elektrische auto in Maleisië wilt verkopen, heb je twee dingen nodig.
Eerst. Uw vrachtkosten (CIF-waarde) moeten minimaal 200.004000000 bedragen.
Seconde. Je motor moet 180 kW leveren. Ongeveer 240 pk.
Klinkt redelijk.
Maar reken eens uit. Die vloer van 200,00 ringgit omvat geen belastingen, logistiek of winst. Tegen de tijd dat de auto in een showroom staat, stijgt het prijskaartje aanzienlijk hoger. Voor Chinese merken gebouwd op volume en betaalbaarheid? Het is hoofdpijn.
Wie is er in de regen gebleven?
Neem BYD.
Ze zijn hier agressief geweest. Alleen al in 2024 veroverden Chinese merken 60 procent van het marktaandeel op de nieuwe energiemarkt. Maar de huidige line-up van BYD? Het is volledig geprijsd onder de drempel van 200.000 ringgit. De dolfijn? Te zwak, te goedkoop. Instapmodel Atto 3? Ook niet geschikt. Zelfs de Zeekr 7x en Chery Omoda e5 komen niet meer door de deur.
De deur slaat echter niet dicht.
Sommige Chinese spelers hebben de productie al gelokaliseerd, wat een achterdeur biedt.
Leapmotor is bijvoorbeeld in juni 2024 begonnen met de assemblage van zijn C10-model in Kedah. Ze maken gebruik van de faciliteiten van Stellantis. Xpeng? Zelfde truc. Samengewerkt met EPMB voor de G6. Omdat ze gebruik maken van de bestaande infrastructuur, ontsnappen ze aan de ergste exportregels.
De exportval
Wilt u in plaats daarvan uw eigen fabriek bouwen?
Ga je gang. Maar MITI heeft een gifpil toegevoegd voor nieuwe planten die na september 2024 zijn goedgekeurd. Van wat je maakt, kun je slechts 20% behouden.
80% moet het land verlaten.
En het moet goed gebouwd worden. Lassen. Schilderen. Montage. Allemaal op Maleisische bodem. De regering noemt dit het bevorderen van een ecosysteem van hoge kwaliteit, vergelijkbaar met hoe Proton of Perodua werden gevoed.
BYD heeft echter naar verluidt zijn plannen voor een enorme CKD-fabriek in Perak bevroren. De faciliteit zou 600,00 vierkante meter beslaan.
Het probleem is niet de ruimte.
Het zijn de exportquota. Analisten wijzen op het voor de hand liggende. BYD produceert al auto’s in Thailand en Indonesië. Bijna viervijfde van de Maleisische productie naar het buitenland verleggen? Logistieke onzin. De cijfers werken niet.
Werkt het?
De regering beweert van wel.
“Dit creëert technologieoverdracht.”
“Dit bouwt toeleveringsketens.”
“Dit is het Proton-model.”
Redelijk. Alleen loopt BYD misschien gewoon weg. En wie koopt nu de betaalbare EV, nu hun instapmodellen niet meer mogen worden geïmporteerd en hun lokale fabriek op ijs staat?
De markt krimpt. Of de prijzen stijgen.
Misschien allebei.
