Crashtestdummies zijn niet alleen rekwisieten voor late-night comedy- en publieke reclamecampagnes. Zij zijn de onbezongen helden die ervoor zorgen dat je niet op gevaarlijke plaatsen terechtkomt. Ondanks voortdurende verbeteringen aan voertuigen en een afname van het aantal dodelijke slachtoffers, blijven ongevallen de belangrijkste oorzaak van overlijden en letsel in de Verenigde Staten. Auto’s zijn tegenwoordig om één reden veiliger. Het is een strenge, gestandaardiseerde test.
Om te begrijpen hoe veiligheid evolueert, moeten we kijken naar de machines die worden gebruikt om menselijk trauma te simuleren. In het bijzonder de Hybrid III-crashtestdummy.
Testnormen voor informatiebeveiliging
Alle frontale crashtests die in de Verenigde Staten worden uitgevoerd, zijn gebaseerd op dezelfde apparatuur. Deze consistentie is niet onderhandelbaar. Door in elk laboratorium verschillende mannequins te gebruiken, zijn de resultaten ongeëvenaard. De voortgang kan niet worden gevolgd. De Hybrid III-dummy is ontworpen om de menselijke fysiologie na te bootsen. Hoe zit het met die achterkant? Een stapel metalen platen en rubberen matten. Het buigt net als jij. Het is net als jij kapot.
Maar het verzamelt gegevens die u niet kunt verzamelen.
为什么是第 50 个百分位的男性?
50% korting op de kosten. 一半的人口更大。 一半较小。
这个特定的假人重 170 磅(77 公斤)。 它高 70 英寸(1,78 m)。 这是基线。 当您看到安全评级时,这通常是坐在座位上的人。
Wat zit er in het plastic?
De pop is bedekt met sensoren. De ernst van botsingen wordt in drie hoofdtypen geregistreerd:
–Versnellingsmeter
–Belastingssensor
–Bewegingssensor
De versnellingsmeter is groot. Meet de versnelling in een specifieke richting. Versnelling is eenvoudigweg de snelheid waarmee de snelheid verandert. Tegen een bakstenen muur botsen? Mijn hoofd staat meteen stil. Hoge acceleratie. Hoog risico op letsel. Op het kussen slaan? Mijn kussen was verpletterd. De parkeersnelheid is relatief laag. De acceleratie zal lager zijn. Vermindert pijn.
Deze apparaten hebben betrekking op de Hybrid III. Het hoofd is uitgerust met apparaten die krachten voor en achter, op en neer, en links en rechts meten. Er zitten andere dingen op mijn borst. bekken. voet. benen.
“Versnelling is de snelheid waarmee de snelheid verandert. Als je je hoofd tegen een bakstenen muur slaat, verandert de snelheid van je hoofd heel snel. Als je je hoofd tegen een kussen slaat, verandert de snelheidsverandering langzamer.”
Alle door deze sensoren geregistreerde pieken worden omgezet in blessurevoorspellingen. De gegevens vertellen de ingenieurs waar ze het frame moeten versterken. Waar je het dashboard kunt verzachten. Waar moet de airbag worden geplaatst?
Dit is geen gok. Het is de natuurkunde die wordt gemeten, vastgelegd en gebruikt om de volgende generatie veilige auto’s te bouwen.

Zie afbeelding. Het is grillig. Onvoorspelbaar. Dit is precies wat er met het hoofd van de bestuurder gebeurt bij een frontale botsing met 35 mijl per uur (56,3 km/u).
U kunt verwachten dat de gegevens een zuivere en vloeiende daling laten zien wanneer de auto stopt. Dat is niet het geval. De acceleratie varieert sterk. Hoog. Omlaag. Spike. Vallei.
Waarom de chaos?
Het weerspiegelt de gewelddadige realiteit van de gebeurtenis. Niet alleen vertraagt het hoofd; het reageert. Elke hobbel in deze lijn komt overeen met een fysieke interactie. De hoogste toppen? Dit zijn de momenten waarop het hoofd iets hards raakt. Misschien is het de stuurkolom. Misschien komt het doordat de airbag zo hard opblaast dat er blauwe plekken ontstaan.
De graphics vangen de wreedheid van vertraging op. Niet als één getal, maar als een reeks effecten.
Belastingssensoren
Data stoppen niet bij het hoofd.
De instrumenten zijn verborgen in de crashtestpop. Sensoren laden. Ze letten niet op versnelling. Ze meten kracht. Om precies te zijn: het is een kracht die verschillende delen van het lichaam beïnvloedt.
Wanneer de borstkas samendrukt, detecteren de sensoren dit. Als de poten knikken, registreren ze de belasting.
Dit is hoe de ingenieurs weten of de ribbenkast zal versplinteren of zal overleven. Het gaat niet alleen om hoe snel de auto stopt. Het gaat erom wat het lichaam aankan.
De graphics geven de wreedheid van de vertraging weer. Niet als één getal, maar als een reeks effecten.
Wij zien veiligheid vaak als een barrière. Een muur tussen jou en de botsing. Maar het is ingewikkelder. Het is een dans van krachten. Energie overdracht. Paden laden.
De dummy is een proxy. Een stand-in. Maar de sensoren binnenin vertellen het echte verhaal.
Waar gaat de kracht naartoe? Wordt het gedistribueerd? Geconcentreerd?
Het antwoord bepaalt wie wegloopt en wie niet.
De afbeelding toont het hoofd. De sensoren laten de rest zien. Samen vormen ze een compleet beeld van overleven.
En toch.
Elke crash is uniek. Gegevenspunten zijn momentopnamen. Flarden van een fractie van een seconde.
Wij hebben ze bij elkaar gezet. Wij bouwen modellen. Wij verfijnen ontwerpen.
Maar de graphics zijn nog steeds grillig. Meedogenloos.

Kijk naar de piek in de grafiek. Het is de kracht die het dijbeen van de bestuurder raakt bij een normale frontale botsing met een snelheid van 35 mijl per uur, gemeten in Newton. Het is niet zomaar een lijn in een grafiek. Dit is een directe meting van de structurele belasting op het dijbeen.
Ingenieurs berekenen de breukkans op basis van de piekbelastingswaarde uit deze gegevens. Als de kracht het vloeipunt van het bot overschrijdt, breekt het bot. Eenvoudige natuurkunde. Zware gevolgen.
Hoe borstsensoren vervorming meten
Terwijl het dijbeendiagram inzicht geeft in trauma van het onderlichaam, herbergt de borst van de pop nog andere geheimen.
Bewegingsdetectoren zijn rechtstreeks in het lichaam van de crashtestpop ingebed. Dit zijn niet alleen versnellingsmeters. Ze volgen fysieke compressie.
In het bijzonder meten ze de borstdoorbuiging.
Wanneer het stuur of het dashboard tijdens een botsing naar binnen wordt geduwd, wordt de borst van de dummy samengedrukt. De sensoren registreren precies hoeveel millimeter de borstholte instort.
Deze maatstaf is belangrijk. Ernstige borstafbuiging houdt rechtstreeks verband met:
- Gebroken ribben
- Longkneuzingen
- Hartletsel
De gegevens liegen niet. Een diepere afbuiging betekent een grotere kans op beschadiging van inwendige organen. Veiligheidsingenieurs hebben de gordelspanners en de inklapmechanismen van de stuurkolom geoptimaliseerd om dit aantal zo laag mogelijk te houden.

Hoe #NHTSA-crashtests de impact in de echte wereld simuleren
De bovenstaande borstafbuigingsscan toont de ernstige compressie van de romp van de bestuurder tijdens een gestandaardiseerde frontale botsing van 55 km/u. Op dit specifieke gegevenspunt wordt de borst ongeveer 46 mm (2 inch) naar binnen geduwd. Dit is een ernstig letsel dat de passagiers aanzienlijke pijn bezorgt, maar waarschijnlijk niet fataal zal zijn.
Deze biomechanische gegevens worden verkregen uit een gecontroleerde laboratoriumomgeving. Maar hoe vertalen deze laboratoriumindicatoren zich in echte verkeersrisico’s?
Echte crashtest
In haar nieuwe voertuigevaluatieprogramma gebruikt de National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA) twee hoofdscenario’s om de voertuigveiligheid te meten.
Frontale botsing bij 55 km/uur
De auto accelereerde tot 35 mph (56 km / u) en botste frontaal tegen een harde betonnen barrière. De natuurkunde simuleert een botsing tussen twee auto’s van gelijke massa die met een snelheid van 35 mijl per uur rijden. De vereiste energieabsorptie is tweemaal zo groot als die van een enkel bewegend voertuig dat tegen een vast object stopt, waardoor de barrièretest zeer veeleisend is.
Zijdelingse botsing bij 55 km/uur
Een slee van 3.015 pond (1.368 kilogram) met een vervormbare “bumper” botste tegen de zijkant van het testvoertuig. De banden van de slee zijn gekanteld om de botshoek na te bootsen van een auto die door rood licht rijdt en zijwaarts op een kruispunt passeert. De slee rijdt 62 km per uur, maar de schuine wielen verminderen de effectieve kracht. Als je het berekent, komt dat neer op een zijdelingse botsing bij 55 km/uur.
“De slee reed feitelijk met een snelheid van 60 km per uur, maar berekeningen tonen aan dat dit vanwege de helling van de wielen van de slee neerkomt op een zijdelingse botsing van 60 km per uur.”
Zijtests zijn bijzonder gevaarlijk omdat ze een kleiner energie-absorberend botsoppervlak hebben in vergelijking met de voor- of achterkant van de auto. Deurpanelen, ruitruiten en zijstijlen moeten bestand zijn tegen de krachten die rechtstreeks op de heupen en romp van de inzittenden inwerken.

Crashtest verfdecodering
Je kunt het misschien niet zien aan de steriele witte pakken, maar de crashtestdummies zijn in feite grote, hightech doeken. Onderzoekers binden deze machines niet zomaar vast en lopen weg voordat het voertuig met 35 mijl per uur een obstakel raakt. Ze gaan aan de slag met verf.
Het is niet alleen verf. Bepaalde lichaamsdelen die bij een botsing het meest waarschijnlijk door een voorwerp worden geraakt, krijgen een bepaalde kleur. Schoonheid is niet het doel. Dit is datavisualisatie.
Laten we eens kijken naar het mechanisme van de frontale botsing. Het lichaam gaat vooruit. Je knieën raken het dashboard of de achterkant van de voorstoel. Uw gezicht of schedel kunnen het stuur, de airbag of de A-stijl raken. Door deze gebieden te verven met een unieke, contrastrijke tint kunnen ingenieurs precies volgen wat er is geraakt.
Gemengde kleuren zijn gebruikelijk in het standaard NHTSA-testprotocol. Blauw kan sporen achterlaten op het gezicht. Rood kan de knieën voorstellen. Andere kleuren kunnen de borst of dijen benadrukken. Dit is een forensische impactkaart.
Controleer de resultaten na de test. Het gezicht van de pop is blauw geverfd bovenop een airbag. Dit is uw directe aanspreekpunt. Er werd bevestigd dat de airbag op tijd was geactiveerd en het hoofd had opgevangen. zie er echter lager uit. De linkerknie is felrood geverfd en de stuurkolom heeft duidelijke contactsporen.
Dit vertelt ons dat het mogelijk is om alleen met de sensoren te missen. De sensor vertelt u het nummer. G-kracht. Versnelling. Duur. Je kunt zien hoe hard de impact was. Maar hoe zit het met verf? De verf vertelt je “waar” de kracht wordt uitgeoefend. Heeft de knie hard plastic of zachter schuim geraakt? Bleef het hoofd gecentreerd of rolde het naar de zijkant?
Dit is een eenvoudige, low-tech truc. Hightechsensoren hebben hun grenzen. Soms is de enige manier om er zeker van te zijn dat uw veiligheidssysteem werkt zoals ontworpen, het zien van het fysieke bewijs. Of het is niet gelukt.
Het schilderij onthult het fysieke traject van de pop en biedt visuele bevestiging van het impactpunt, wat niet volledig kan worden begrepen met alleen versnellingsmeters.
Waarom is dit belangrijk? Omdat de veiligheidsvoorschriften steeds strenger worden. NHTSA streeft niet langer alleen naar gemiddelde resultaten. Ze kijken ook naar kleinere overlaptests, de veiligheid van voetgangers en zelfs de bescherming van passagiers op de achterbank. De verf helpt afwijkingen op te sporen. Een vlek op de verkeerde plaats kan een teken zijn van een defecte airbag of een structurele inbraak die niet zou mogen gebeuren.
Het gaat er niet om dat de test er goed uitziet op de camera. Het gaat erom dat de gegevens leesbaar zijn. Als je naar de rode knie op de stuurkolom kijkt, weet je dat je zojuist getuige bent geweest van het moment waarop de rolkooi van de auto er niet in slaagt de onderste ledematen van de bestuurder te beschermen. Het is visceraal. Dit is noodzakelijk.
Dus de volgende keer dat u een crashtestvideo bekijkt, kijk dan niet alleen naar het metaal dat verkreukelt. Kijk hoe de kleuren vervagen. Dat is waar het echte verhaal zich bevindt.

Gegevensextractie van crashtests
De veelkleurige verf van de pop is niet alleen voor de show. Het is een forensische impactkaart. Wanneer onderzoekers een toename in versnellingsgegevens detecteren via versnellingsmeters op het hoofd van de dummy-bestuurder, moeten ze precies weten wat er fysiek gebeurde. Laksporen in het interieur van de auto onthullen het antwoord. Ze laten precies zien welk deel van het lichaam welk deel van het voertuig binnenin heeft geraakt. Het gaat niet alleen om het opnemen van kracht. Het gaat over het in kaart brengen van letselvectoren. Deze informatie wordt rechtstreeks overgedragen naar technische verbeteringen. Het doel is eenvoudig. Voorkom dit soort letsel bij toekomstige ongevallen.

De geheime ontsnappingsroute van de Engine
Observeer de knieën van de passagierspop. Ze raakten het dashboard. Het lijkt wreed, maar er is een zilveren randje. Niets uit de motorruimte slaagde erin het passagierscompartiment binnen te dringen. Dit is opzettelijk.
De meeste auto’s worden gebouwd met een specifieke kreukelstrategie in gedachten. Bij een frontale botsing is de motorsteun zo ontworpen dat deze op een gecontroleerde manier bezwijkt. In plaats van stijf te blijven en door de firewall heen te breken, wordt het hele motorblok heen en weer geduwd. Het valt onder de vloerplaat. Hierdoor wordt het zwaartepunt tijdens de kreukelzone verlaagd en wordt de zware metalen massa uit de ruimte gehouden waar mensen zitten. Het is een eenvoudige, impactvolle truc die levens redt.
De 35-mph frontaal testen
Laten we nu de focus verleggen. We doen een standaard frontale crashtest bij 55 km/u. Deze snelheid is gekozen omdat deze dankzij de vierkante-kubuswet van de natuurkunde dicht bij een daadwerkelijke botsing bij hogere snelheden ligt, maar in herhaalbare tests beheersbaar is.
Voorbereiden van de crashlocatie
Op de onderstaande foto is het busje vlak voor de chaos te zien. Het is uitgekleed, geïnstrumenteerd en wachtend. De Dummies zitten precies waar ze zijn. Elke sensor, elke kabel, elke datalogger werd twee keer gecontroleerd. Redundantie is essentieel als u een voertuig van $ 40.000 wilt vernietigen.
Gewicht is belangrijk. Een echte auto is niet licht; Het zit vol met passagiers, vracht en brandstof. Om dit na te bootsen, voegen technici ballast toe aan het busje – meestal water- of loden gewichten. Het doel is om de totale massa van een volledig beladen voertuig te evenaren. Maar massadistributie is net zo belangrijk. Als het gewicht eraf is, verandert de dynamiek van de auto tijdens een botsing volledig. De achterkant zou op een andere manier kunnen duiken. De ophanging kan ongelijkmatig worden samengedrukt. Je wilt dat de botsing de werkelijkheid weerspiegelt, en niet het gemiddelde uit het leerboek.
Een klein maar belangrijk onderdeel is aan het frame vastgeschroefd: de snelheidssensor. Het is gepositioneerd om door een magnetische opneemlus te gaan die in de barrière is ingebed. Zodra het busje de muur raakt, wordt de sensor geactiveerd. Dit geeft ons de exacte tijdstempel. Wij weten precies wanneer de impact plaatsvindt. Zonder dit signaal zijn de gegevens van uw hogesnelheidscamera slechts wazige ruis zonder beginpunt.
Nauwkeurigheid in de installatie scheidt nuttige gegevens van dure rommel.
Het busje staat daar, zwaar en stil. Dummies zijn getuigen met uitdrukkingsloze gezichten. De ballast blijft stabiel. De snelheidssensor is gereed. Dan start de motor.

Hoe u informatie over voertuigveiligheid kunt krijgen over de snelle crashtest van #NHTSA
Het stuk is een onderzoek naar overheidsgeweld. Vijftien hogesnelheidscamera’s vormden een perimeter, sommige vast en andere verborgen onder voertuigen, naar de hemel gericht. Er werden ongeveer 1.000 frames per seconde opgenomen. Deze snelheid is niet onderhandelbaar. Je hebt deze resolutie nodig om te zien hoe het metaal zich in realtime vormt zonder vervaging.
De minibus rijdt dan achteruit weg van het obstakel. Een op een vrachtwagen gemonteerd katrolsysteem neemt het over. Hierdoor raakte de auto uit koers. De acceleratie is snel. De botssnelheid bedroeg 35 mijl per uur. Natuurkunde is wreed. De tijd tussen het aanraken van een obstakel en het volledig tot stilstand komen bedraagt slechts ongeveer 0,1 seconde.
分析结果
我们来看看后果。这段视频揭示了极端负载下的结构完整性。 在这次正面碰撞测试中,这款特殊的小型货车为两名乘客赢得了四颗星。 这些摄像机的数讲述了溃缩区如何吸收能量的故事。 它准确地显示了安全笼的支撑情况。

缓冲区如何拯救生命
看看残骸。车头不见了。这是一块金属煎饼。
它不是。 它的物理原理与工程师设计的完全一样。
“汽车必须被压碎并倒塌才能吸收动能并使汽车停下来。”
当汽车高速撞上障碍物时,它会携带大量的动能。 你不能直接删除这种能量。 它必须去某个地方。 如果前端保持刚性,能量就会直接传递给乘客。骨头折断。 器官破裂。
它折叠起来。 它会弯曲。 这种受控塌陷会在较长时间内吸收冲击能量。 减慢减速可以让您的身体有机会在停车时幸存下来。
Fysica van botsingen tussen kopteksten
De National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA) test deze scenario’s herhaaldelijk. Ze wilden kijken of de rolkooi stand zou houden.
De voorkant is een offer. Het huisje hoefde niet te sterven omdat het bedoeld was om te sterven.
Zie je dat de voorkant helemaal kapot is? Dit is een teken van succes. Dit betekent dat de structuur werkt. Het controleert deze macht. Als de voorkant mooi is, zul je je angstig voelen.
Dit is het centrale principe van de moderne botsveiligheid. Beheers uw energie. Bescherm de bewoners. Mensen hoefden de prijs niet te betalen omdat het metaal de prijs betaalde.
Ziet uw auto er beschadigd uit? Oké, dat betekent dat er nog genoeg schade is om je in leven te houden.

Anatomie van een overleefbare impact
Het busje stortte niet zomaar in. De voorkant stortte neer op de voorwielen, die terug in de cockpit werden geduwd. Het hele voertuig verloor op dat moment 23 inch (58 cm) lengte. Het was een brutale transformatie, maar het vertelde een bepaald verhaal over energiebeheer.
Ontwikkel de soepelste stop
De ideale crash is er een die nooit gebeurt. Maar als je ervan uitgaat dat je al op weg bent naar een obstakel, hoe maximaliseer je dan je kansen om te ontsnappen? Het is gebaseerd op een fysiek concept: kinetische energie.
Wanneer u met een snelheid van 55 km/uur beweegt, draagt uw lichaam een bepaalde hoeveelheid kinetische energie met zich mee. Wanneer je door een botsing tot stilstand komt, daalt deze energie naar nul. Het doel is niet om de energie onmiddellijk te verwijderen; dat breekt de botten. Het doel is om het zo langzaam en gelijkmatig mogelijk te lossen. Autoveiligheidssystemen zijn ontworpen om de vertragingstijdlijn te verlengen.
Het begint voordat de airbag zelfs maar is opgeblazen. Veiligheidsgordelspanners spannen de gordel onmiddellijk aan bij een botsing. Hierdoor bevindt u zich in een optimale positie. Dan komen de krachtbegrenzers in het spel. Ze zorgen ervoor dat de riem net genoeg druk geeft zodat de belasting op uw borst niet fataal wordt. Dit is waar je een deel van het voorwaartse momentum absorbeert voordat je de tas zelfs maar raakt.
Een milliseconde later wordt de airbag geactiveerd. Het vangt je. Het verzacht de klap. Als u geen veiligheidsgordel droeg, miste u de eerste cruciale stap van de energieabsorptie. Ze zouden de geactiveerde airbag met veel grotere kracht beïnvloeden, waardoor de airbag een saai instrument zou worden. De meeste moderne auto’s hebben nu deze riemspanners en begrenzers. Maar de technologie ontwikkelt zich sneller.
De opkomst van slimme beperkingen
Luchtkussens zijn overal. Ze groeien uit dashboards, deuren en pilaren. Ze voorkomen dat uw hoofd glas of metaal raakt. Maar de volgende grens is niet alleen meer stof, het is intelligentie.
Betreed de slimme airbag. Deze systemen worden niet alleen tegen een vast tarief ingezet. Ze lezen de ruimte. De sensoren bepalen het gewicht van de passagier, de zitpositie en de ernst van de botsing. Het systeem past vervolgens de triggersnelheid en -druk dienovereenkomstig aan. Een klein kind op een achterwaarts gerichte stoel wordt zachter opgeblazen dan een grote volwassene op de voorstoel.
Dit is niet alleen theoretisch. De risico’s van het opblazen van de airbag zijn reëel. Onjuiste inzet heeft geleid tot ernstig letsel en de dood. Om dit tegen te gaan, kwamen de toezichthouders tussenbeide. Een wijziging van Federal Motor Vehicle Safety Standard nr. 208 vereist dat fabrikanten deze geavanceerde frontale airbagsystemen installeren. Op 1 september 2005 moesten alle voertuigen van modeljaar 2006 aan de eisen voldoen. De sector moest zich aanpassen, anders verloor hij marktaandeel.
Kijkend naar de toekomst worden veiligheidsgordels zelf steeds slimmer. Ze registreren het gewicht en de positie en passen de spanning en maximale krachtlimieten in realtime aan.
Autofabrikanten bouwen slimmere voertuigen omdat kopers erom vragen. Dat zien we terug in de verkoopcijfers. We zien het in crashtestdummies die in laboratoria uit elkaar worden gescheurd. De gegevens van deze wrakken worden rechtstreeks naar u overgedragen. Minder blessures. Meer overleving. Machines beginnen de klap beter op te vangen, dus dat hoeft niet meer.
Voldoet aan de geavanceerde normen voor frontairbags
De National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA) houdt bij welke voertuigen gecertificeerd zijn om te voldoen aan de geavanceerde eisen voor frontale airbags. Deze richtlijn is van toepassing op modellen die nu of vóór de deadline van 1 september 2004 zijn gecertificeerd. De lijst met voertuigen die onder deze norm vallen, omvat veel auto’s, SUV’s en vrachtwagens van grote fabrikanten.
BMW-modellen (525i, 530i, 545i, etc.) en 645Ci en de cabrioletversie ervan. Ook inbegrepen zijn de X3 (2.5i- en 3.0i-modellen) en de Z4 Roadster (2.5i- en 3.0i-modellen).
Amerikaanse merken domineren de lijst, waaronder toonaangevende merken als de Ford F-150, Taurus/Sable en Escape. Het aanbod van GM omvat standaard-, EXT- en ESV-versies van de Chevrolet Silverado, Tahoe, Suburban, Avalanche en Cadillac Escalade. GMC’s Yukon-, Yukon XL-, Denali- en Yukon XL Denali-versies ontvingen ook certificering. Dodge Durango en Jeep Liberty hebben zich ook bij de binnenlandse SUV’s aangesloten.
Er worden veel Aziatische fabrikanten vermeld. Mazda omvat Tribute, MPV en de onlangs gelanceerde Mazda3. Honda’s Accord en Odyssey en Acura’s MDX staan beide op de lijst. Geldig voor Nissan Pathfinder Armada, Quest en Titan (King Cab en Crew Cab). Toyota Camry en Highlander, Lexus RX330 en ES330 voldoen aan deze norm. Hyundai’s Elantra en Kia’s LD ontvingen ook een certificering. Mitsubishi’s Galant en Subaru’s Legacy en Outback completeerden de lijst met Aziatische deelnemers.
Europese en andere geïmporteerde voertuigen omvatten Jaguar S-TYPE, XJ en X-TYPE. De Grand Vitara XL-7 van Suzuki en de New Beetle van Volkswagen (inclusief cabrioletversie) staan als laatste op de typegoedkeuringslijst.
Bron: National Highway Traffic Safety Administration
Waarom veiligheidsbeoordeling belangrijk is
De autoveiligheid is de afgelopen jaren aanzienlijk verbeterd. Dit is niet langer alleen maar een hindernis op het gebied van de regelgeving. Het is een verkoopargument. Kopers eisen actief veiligere voertuigen en sporen fabrikanten aan om te innoveren. In de Verenigde Staten speelt de National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA) een centrale rol bij het onderzoeken van ongevallen en het analyseren van gegevens om de veiligheidsnormen te verbeteren.
Autofabrikanten dragen de last zelf. U moet bewijzen dat uw voertuig voldoet aan de Federal Motor Vehicle Safety Standards (FMVSS). De regels bestrijken alles, van de helderheid van richtingaanwijzers tot complexe crashtests. Fabrikanten moeten ervoor zorgen dat het voertuig aan alle FMVSS-vereisten voldoet wanneer een voertuig wordt gekocht bij een Amerikaanse dealer en betrokken is bij een ongeval met een snelheid van 50 km/u. Als we de verschillen in motoren, transmissies en accessoires meerekenen, zou een bedrijf alleen al 60 tot 100 voertuigen kunnen laten crashen.
Mislukkingen zijn zeldzaam. Daarom lanceerde NHTSA het New Car Assessment Program (NCAP) om de industrie verder uit te dagen en betere informatie aan consumenten te bieden. NCAP voert strengere tests uit met frontale en zijdelingse botsingstests bij snelheden van 56 km/u. De gevolgen worden beoordeeld op basis van de kans op letsel voor passagiers. Deze beoordelingen zijn online beschikbaar en zouden de eerste stop moeten zijn voor iedereen die op zoek is naar een nieuwe auto.
Ernstig letsel definiëren
Hoe groot is de kans op ernstig letsel? Deze vraag is moeilijk te beantwoorden zonder een duidelijke definitie. Onderzoekers beoordeelden verwondingen met behulp van de Abbreviated Injury Scale (AIS). Deze schaal rangschikt verwondingen van 1 tot 6 op basis van ernst.
- 1: Kleine snijwonden en krassen.
- 3: Ernstig letsel dat onmiddellijke medische aandacht vereist. Het kan levensbedreigend zijn.
- 6: Dodelijk.
Deze handleiding helpt bij het standaardiseren van de manier waarop verwondingen worden gerapporteerd en vergeleken bij crashtests.
Begrijp het sterrenbeoordelingssysteem
De Amerikaanse National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA) heeft een sterrenbeoordelingssysteem ontwikkeld op basis van crashtestresultaten, zodat consumenten de veiligheidsniveaus gemakkelijk kunnen vergelijken. De beoordeling varieert afhankelijk van het type crashtest.
Frontcrashtest
De sterbeoordeling voor een frontale botsing wordt bepaald op basis van het slechtste resultaat van drie specifieke criteria:
- Hoofdletselindex (HIC)
- Borstvertraging
- Dijbelasting
Om vijf sterren te krijgen, moeten alle drie de criteria onder de drempel liggen die een kans van 10% op ernstig letsel aangeeft. Elke voorpassagier wordt afzonderlijk beoordeeld bij de frontale en zijdelingse botsingstests.
Sterrenwaardering frontale crash:
– 5 sterren: Kans op ernstig letsel 10% of minder
– 4 sterren: Kans op ernstig letsel 11% – 20%
– 3 sterren: Kans op ernstig letsel 21% – 35%
– 2 sterren: Kans op ernstig letsel 36% – 45%
– 1 ster: 46% of meer kans op ernstig letsel
Zijwaartse crashtest
De bijwerkingen richten zich op twee verschillende criteria.
- Thoracale Trauma Index (TTI)
- Laterale bekkenversnelling (LPA)
Om een beoordeling van 5 sterren te krijgen bij een zijdelingse botsing, moeten beide criteria binnen het bereik liggen dat aangeeft dat er minder dan 5% kans is op ernstig letsel.
** Sterbeoordelingen bij zij-impact:
– 5 sterren: Kans op kritieke schade minder dan 5%
– 4 sterren: 6-10% kans op ernstig letsel
– 3 sterren: 11-20% kans op ernstig letsel
– 2 sterren: 21-25% kans op ernstig letsel.
– 1 ster:** 26% of meer kans op ernstig letsel
Meer documentatie en bronnen
Als u meer wilt weten over de mechanismen achter deze beveiligingsfuncties, bieden verschillende gerelateerde onderwerpen achtergrondinformatie.
- Hoe kracht, kracht, koppel en energie werken
- Hoe een automotor werkt
- Hoe de airbag werkt
- Hoe NASCAR-veiligheid werkt
- Hoe Champ Cars werken
- Hoe de eerste hulp werkt
Zie hieronder voor meer praktisch advies en informatie.
- Koop een veiligere auto
- Verzekeringsinstituut voor Verkeersveiligheid: voertuigevaluatie
- IPSM-hoofdletsel
- GM Goodwrench-video
Er is ook een beroemde video van een auto die met een snelheid van 320 kilometer per uur zonder bestuurder tegen een betonnen muur botst, wat de geldigheid van moderne veiligheidstechnologie benadrukt.






















