Jak manekiny do testów zderzeniowych ratują życie: objaśnienie Hybrid III

0
13

Manekiny do testów zderzeniowych to coś więcej niż tylko rekwizyty w wieczornych programach komediowych i kampaniach reklamowych w służbach publicznych. To niezasłużenie zapomniani bohaterowie, którzy nie pozwalają ci stać się źródłem zagrożenia. Pomimo ciągłej poprawy osiągów pojazdów i spadającej liczby zgonów, wypadki samochodowe pozostają główną przyczyną zgonów i obrażeń w Stanach Zjednoczonych. Dzisiejsze samochody są bezpieczniejsze z jednego powodu. Jest to rygorystyczny, ustandaryzowany test.

Aby zrozumieć ewolucję bezpieczeństwa, musimy przyjrzeć się maszynom używanym do symulowania obrażeń u ludzi. W szczególności manekin do testów zderzeniowych Hybrid III.

Standardy testowania bezpieczeństwa informacji

Wszystkie testy zderzeń czołowych przeprowadzane w Stanach Zjednoczonych opierają się na tym samym sprzęcie. Ta sekwencja jest niezachwiana. Używanie różnych manekinów w każdym laboratorium powoduje, że wyniki są niespójne. Postępu nie da się śledzić. Manekin Hybrid III zaprojektowano tak, aby naśladował fizjologię człowieka. A co z twoimi plecami? Stos blach i mat gumowych. Wygina się tak samo jak Twój. Psuje się tak samo jak Twoje.

Ale zbiera dane, których nie możesz uzyskać.

Dlaczego mężczyźni z 50. percentyla?

Manekiny są klasyfikowane według wielkości ciała i płci, mierzonej w percentylach. Najczęściej spotykany jest 50. percentyl mężczyzn. Reprezentuje środkową część męskiego ciała. Połowa populacji jest większa. Połowa mniejsza.

Ten konkretny manekin waży 170 funtów (77 kg). Ma 70 cali (1,78 m) wzrostu. To jest poziom podstawowy. Kiedy widzisz oceny bezpieczeństwa, zwykle odnoszą się one do osoby siedzącej na tym siedzeniu.

Co jest w środku plastiku?

Manekin pokryty jest czujnikami. Siłę zderzenia rejestruje się w trzech głównych typach:

  • Akcelerometr
  • Czujnik obciążenia
  • Czujnik ruchu

Akcelerometr jest duży. Mierzy przyspieszenie w określonym kierunku. Przyspieszenie to po prostu szybkość zmiany prędkości. Uderzasz głową w ceglany mur? Moja głowa natychmiast się zatrzymuje. Wysokie przyspieszenie. Wysokie ryzyko obrażeń. Uderzasz w poduszkę? Moja poduszka się napięła. Prędkość parkowania jest stosunkowo niska. Przyspieszenie będzie niższe. Zmniejsza ból.

Urządzenia te obejmują Hybrid III. Głowica wyposażona jest w urządzenia mierzące siły z przodu i z tyłu, z góry i z dołu, z lewej i prawej strony. Na mojej klatce piersiowej są inne rzeczy. Taz. Stopa. Nogi.

“Przyspieszenie to tempo zmiany prędkości. Jeśli uderzysz głową w ceglany mur, prędkość twojej głowy zmieni się bardzo szybko. Jeśli uderzysz głową w poduszkę, zmiana prędkości będzie wolniejsza. “

Wszystkie wartości szczytowe zarejestrowane przez te czujniki są przekształcane w przewidywania dotyczące obrażeń. Dane mówią inżynierom, gdzie wzmocnić ramę. Gdzie zmiękczyć deskę rozdzielczą. Gdzie umieścić poduszkę powietrzną?

To nie jest domysł. Jest to fizyka mierzona, rejestrowana i wykorzystywana do tworzenia pojazdów bezpieczeństwa nowej generacji.

Spójrz na wykres. Jest podarte. Nieobliczalny. Oto, co dzieje się z głową kierowcy podczas zderzenia czołowego przy prędkości 56,3 km/h.

Można by oczekiwać, że dane wykażą czysty i płynny spadek odczytów w miarę zatrzymywania pojazdu. Ale to nieprawda. Przyspieszenie jest bardzo zróżnicowane. Wysoki. Niski. Szczyt. Depresja.

Skąd taki chaos?

Oddaje to brutalny charakter wydarzenia. Głowa nie tylko zwalnia; ona reaguje. Każde zagięcie tej linii odpowiada interakcji fizycznej. Najwyższe szczyty? To są momenty, kiedy głowa uderza w coś twardego. Ewentualnie na kolumnie kierownicy. Może to być spowodowane tym, że poduszka powietrzna napełnia się tak szybko, że powoduje obrażenia.

Wykresy ukazują brutalność spowolnienia. Nie jako jedna liczba, ale jako seria efektów.

Czujniki obciążenia

Dane nie ograniczają się tylko do głowy.

Urządzenia są ukryte wewnątrz manekina do testów zderzeniowych. To są ogniwa obciążnikowe. Nie śledzą przyspieszenia. Mierzą siłę. Dokładniej, jest to siła wywierana na różne części ciała.

Kiedy klatka piersiowa się kurczy, czujniki to rejestrują. Jeśli nogi się uginają, rejestrują wielkość obciążenia.

W ten sposób inżynierowie wiedzą, czy klatka piersiowa ulegnie zmiażdżeniu, czy przetrwa. Nie chodzi tylko o to, jak szybko samochód się zatrzymuje. Chodzi o to, z czym organizm może sobie poradzić.

Wykresy przedstawiają intensywność spowolnienia. Nie jako jedna liczba, ale jako seria efektów.

Często postrzegamy bezpieczeństwo jako barierę. Ściana między tobą a kolizją. Ale wszystko jest bardziej skomplikowane. To jest taniec sił. Transfer energii. Załaduj ścieżki.

Manekin jest pełnomocnikiem. Zastąpić. Ale czujniki wewnątrz opowiadają prawdziwą historię.

Gdzie idzie moc? Czy jest rozpowszechniany? Koncentrujesz się?

Odpowiedź określa, kto wyjdzie nienaruszony, a kto nie.

Wykres przedstawia głowę. Resztę pokazują czujniki. Razem tworzą pełny obraz przetrwania.

A jednak.

Każde spotkanie jest wyjątkowe. Punkty danych to migawki. Kawałki ułamka sekundy.

Zbieramy je razem. Budujemy modele. Udoskonalamy projekty.

Ale wykresy są nadal rozdarte. Bezwzględny.

Spójrz na szczyt na wykresie. Jest to siła działająca na kości biodrowe kierowcy podczas zderzenia czołowego przy prędkości 35 mil na godzinę, mierzona w niutonach. To nie tylko linia na wykresie. Jest to bezpośredni pomiar obciążenia strukturalnego kości udowej.

Inżynierowie obliczają prawdopodobieństwo pęknięcia, korzystając z wartości obciążenia szczytowego na podstawie tych danych. Jeśli siła przekracza granicę plastyczności kości, kość pęka. Prosta fizyka. Poważne konsekwencje.

Jak czujniki na klatkę piersiową mierzą obciążenie

Podczas gdy wykres kości udowej zapewnia wgląd w obrażenia dolnych partii ciała, klatka piersiowa manekina kryje w sobie inne tajemnice.

Czujniki ruchu są wbudowane bezpośrednio w korpus manekina do testów zderzeniowych. To nie tylko akcelerometry. Rejestrują kompresję fizyczną.

W szczególności mierzą deformację klatki piersiowej.

Kiedy podczas kolizji kierownica lub deska rozdzielcza zostanie wepchnięta do wewnątrz, klatka piersiowa manekina zostanie ściśnięta. Czujniki dokładnie rejestrują, o ile milimetrów uciśnięta jest klatka piersiowa.

Ten wskaźnik jest ważny. Poważna deformacja klatki piersiowej jest bezpośrednio związana z:

  • Złamania żeber
  • Siniaki w płucach
  • Urazy serca

Dane nie kłamią. Większe odkształcenie oznacza zwiększone ryzyko uszkodzenia narządów wewnętrznych. Inżynierowie ds. bezpieczeństwa zoptymalizowali napinacze pasów bezpieczeństwa i mechanizmy składania kolumny kierownicy, aby zminimalizować ten problem.

Jak testy zderzeniowe NHTSA symulują rzeczywiste kolizje drogowe

Powyższe zdjęcie przedstawia deformację klatki piersiowej, ilustrującą silne ściskanie tułowia kierowcy podczas standardowego zderzenia czołowego przy prędkości 35 mil na godzinę. W tym momencie klatka piersiowa przesuwa się do wewnątrz o około 2 cale (46 mm). Jest to poważny uraz, który powoduje znaczny ból u pasażerów, ale zwykle nie kończy się śmiercią.

Te dane biomechaniczne uzyskano w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Ale jak te wskaźniki laboratoryjne mają się do rzeczywistych zagrożeń na drogach?

Prawdziwy test zderzeniowy

W ramach programu oceny nowych samochodów amerykańska Krajowa Administracja ds. Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (NHTSA) stosuje dwa główne scenariusze do pomiaru bezpieczeństwa pojazdów.

Zderzenie czołowe przy prędkości 35 mil na godzinę
Samochód przyspiesza do 56 km/h i uderza czołowo w twardą betonową barierę. Z fizyki symuluje to zderzenie dwóch samochodów o tej samej masie, każdy jadący z prędkością 35 mil na godzinę. Wymagana energia absorpcji uderzenia jest dwukrotnie większa od energii wymaganej do zatrzymania pojedynczego poruszającego się pojazdu przed uderzeniem w nieruchomy obiekt, co sprawia, że ​​badanie barier jest niezwykle trudne.

Uderzenie boczne przy prędkości 35 mil na godzinę
Sanki o masie 1368 kg (3015 funtów) z odkształcalnym „zderzakiem” uderzają w bok pojazdu testowego. Koła sań są pochylone, aby symulować kąt uderzenia samochodu jadącego na czerwonym świetle i przekraczającego skrzyżowanie. Sanki poruszają się z prędkością 60 km/h, ale nachylenie kół zmniejsza efektywną siłę uderzenia. Jeśli wykonasz obliczenia, jest to równoznaczne z uderzeniem bocznym przy prędkości 35 mil na godzinę.

„Rzeczywista prędkość sań wynosiła 38,5 mil na godzinę, ale obliczenia pokazują, że ze względu na kąt kół sań byłoby to równoznaczne z uderzeniem bocznym przy prędkości 35 mil na godzinę”.

Uderzenia boczne są szczególnie niebezpieczne, ponieważ powierzchnia pochłaniania energii uderzenia po bokach pojazdu jest mniejsza niż z przodu lub z tyłu. Panele drzwi, szyby okienne i słupki boczne muszą wytrzymać siły działające bezpośrednio na miednicę i tułów pasażerów.

Dekodowanie farby do testów zderzeniowych

Może nie jest to oczywiste na podstawie sterylnych białych garniturów, ale manekiny do testów zderzeniowych to w zasadzie duże, zaawansowane technologicznie płótna. Badacze nie tylko przypinają te samochody pasami i odchodzą, zanim samochód uderzy w przeszkodę przy prędkości 55 mil na godzinę. Pracują z farbą.

To nie tylko farba. Niektórym częściom ciała, które najprawdopodobniej zostaną uderzone przez obiekt po uderzeniu, przypisany jest określony kolor. Piękno nie jest tutaj celem. To jest wizualizacja danych.

Rozważmy mechanizm uderzenia czołowego. Ciało idzie do przodu. Uderzyłeś kolanami w deskę rozdzielczą lub oparcie przedniego siedzenia. Twoja twarz lub czaszka może uderzyć w kierownicę, poduszkę powietrzną lub słupek A. Kolorując te obszary w unikalnym, kontrastowym odcieniu, inżynierowie mogą dokładnie śledzić, co zostało trafione.

Mieszane kolory są powszechne w standardowym protokole testowym NHTSA. Niebieski może pozostawić ślady na twarzy. Czerwony może reprezentować kolana. Inne kolory mogą podkreślić okolicę biustu lub bioder. To jest kryminalistyczna mapa wpływu.

Sprawdź wyniki po teście. Twarz manekina na górze jest pomalowana na niebiesko na poduszce powietrznej. To jest Twój punkt bezpośredniego kontaktu. Potwierdzono, że poduszka powietrzna wystrzeliła w porę i uderzyła w głowę. Jednak spójrz poniżej. Lewe kolano pomalowano na jaskrawoczerwono, a na kolumnie kierownicy widoczne są wyraźne ślady styku.

To mówi nam, że same czujniki mogą nie wystarczyć. Wskaźnik pokazuje liczbę. Siła G. Przyśpieszenie. Czas trwania. Widać, jak mocny był to wpływ. Ale co z farbą? Farba informuje, „gdzie” przyłożona jest siła. Czy Twoje kolano uderzyło w twardy plastik lub bardziej miękką piankę? Czy głowa pozostała w centrum, czy przesunęła się na bok?

Jest to prosta technika o niskim poziomie zaawansowania technologicznego. Zaawansowane technologicznie czujniki mają swoje ograniczenia. Czasami jedynym sposobem, aby upewnić się, że system bezpieczeństwa działa zgodnie z oczekiwaniami, jest obejrzenie fizycznych dowodów. Albo ich brak.

Malowanie ujawnia fizyczną trajektorię manekina i zapewnia wizualne potwierdzenie punktu uderzenia, którego nie można w pełni zrozumieć, opierając się wyłącznie na akcelerometrach.

Dlaczego to jest ważne? Ponieważ przepisy bezpieczeństwa są coraz bardziej rygorystyczne. NHTSA nie skupia się już wyłącznie na średnich wynikach. Przyglądają się także mniejszym testom nakładania się, bezpieczeństwu pieszych, a nawet ochronie pasażerów na tylnych siedzeniach. Farba pomaga wykryć anomalie. Smuga w niewłaściwym miejscu może być oznaką uszkodzonej poduszki powietrznej lub naruszenia konstrukcji, które nie powinno mieć miejsca.

Nie chodzi o to, żeby test dobrze wyglądał przed kamerą. Chodzi o to, aby dane były czytelne. Kiedy widzisz czerwone kolano na kolumnie kierownicy, wiesz, że właśnie byłeś świadkiem momentu, w którym klatka bezpieczeństwa w samochodzie zaczyna nie chronić kończyn dolnych kierowcy. To jest jasne. To jest konieczne.

Zatem następnym razem, gdy będziesz oglądać film z testów zderzeniowych, nie patrz tylko na zgniatanie metalu. Obserwuj rozmazywanie się kolorów. To właśnie tam kryje się prawdziwa historia.

Pobieranie danych testów zderzeniowych

Wielokolorowa farba na manekinie to nie tylko dekoracja. To jest mapa sił. Kiedy badacze rejestrują dane dotyczące przyspieszenia z akcelerometrów zamontowanych na głowie kierowcy, muszą dokładnie wiedzieć, jakie procesy fizyczne zachodziły w momencie uderzenia. Odpowiedzi dostarczają ślady lakieru we wnętrzu samochodu. Pokazują, która część ciała uderzyła w którą konkretną część wnętrza. Nie chodzi tylko o ustalenie siły. To mapowanie wektorów obrażeń. Dane te są bezpośrednio wykorzystywane do udoskonaleń inżynieryjnych. Cel jest prosty: zapobiegać podobnym obrażeniom w przyszłych wypadkach.

Tajna droga ucieczki z silnika

Zwróć uwagę na kolana manekina pasażera. Uderzyli w deskę rozdzielczą. Wydaje się to okrutne, ale jest też pozytywna strona. Ani jedna część z komory silnika nie przedostała się do kabiny. To jest zamierzone.

Większość samochodów projektuje się z myślą o określonej strategii deformacji. Podczas zderzenia czołowego poduszka silnika jest zaprojektowana tak, aby pękać w kontrolowany sposób. Zamiast pozostać sztywnym i przebijać przegrodę, cały blok silnika jest popychany do tyłu i w dół. Zapada się pod podłogę. Obniża to środek ciężkości w strefie zgniotu i utrzymuje masę metali ciężkich z dala od miejsca, w którym siedzą ludzie. To prosta, ale skuteczna technika, która ratuje życie.

Test zderzenia czołowego przy prędkości 35 mil na godzinę

Teraz zmieńmy punkt ciężkości. Przeprowadzamy standardowy test zderzenia czołowego przy prędkości 35 mil na godzinę. Wybrano tę prędkość, ponieważ jest ona bliska rzeczywistej kolizji przy wyższych prędkościach zgodnie z fizycznym prawem sześcianu kwadratowego, ale nadal jest wygodna do powtarzalnych testów.

Przygotowanie miejsca do testów zderzeniowych

Poniższe zdjęcie przedstawia furgonetkę tuż przed chaosem. Jest w pełni przygotowany, wyposażony w czujniki i czeka na start. Manekiny są dokładnie tam, gdzie powinny. Każdy czujnik, każdy kabel i każdy rejestrator danych zostały dwukrotnie sprawdzone. Redukcja jest kluczowa, gdy chcesz zniszczyć samochód za 40 000 dolarów.

Waga jest ważna. Prawdziwy samochód nie jest lekki; jest wypełniony pasażerami, ładunkiem i paliwem. Aby to zasymulować, technicy dodają do furgonetki balast – zwykle wodę lub ołów. Celem jest, aby masa całkowita odpowiadała masie w pełni załadowanego pojazdu. Ale rozkład masy jest nie mniej ważny. Jeśli masa nie jest prawidłowo rozłożona, dynamika zderzenia pojazdu zmienia się radykalnie. Tył może zachowywać się inaczej. Zawieszenie może ściskać się nierównomiernie. Chcesz, żeby kolizja odzwierciedlała rzeczywistość, a nie podręcznikowe średnie.

Do ramy przykręcona jest niewielka, ale istotna część: czujnik prędkości. Jest on ustawiony tak, aby przechodził przez pętlę magnetyczną wbudowaną w barierę. Gdy tylko furgonetka uderzy w ścianę, czujnik zostaje aktywowany. To daje nam dokładny znacznik czasu. Wiemy dokładnie, kiedy następuje wpływ. Bez tego sygnału dane z szybkiej kamery będą jedynie rozmytym szumem bez punktu odniesienia.

Dokładność przygotowania oddziela przydatne dane od kosztownych, bezużytecznych zapisów.

Furgonetka tam stoi, ciężka i nieruchoma. Manekiny to świadkowie o obojętnych twarzach. Balast jest stabilny. Czujnik prędkości jest gotowy. Następnie uruchamia się silnik.

Jak uzyskać informacje dotyczące bezpieczeństwa pojazdu na podstawie wyników szybkich testów zderzeniowych NHTSA

Ten film jest badaniem przemocy ze strony państwa. Wokół obiektu utworzyło się piętnaście szybkich kamer, niektóre zamontowane, inne ukryte pod samochodami, wszystkie skierowane w górę. Rejestrowano około 1000 klatek na sekundę. Ta prędkość jest obowiązkowa. Rozdzielczość ta jest niezbędna, aby w czasie rzeczywistym zobaczyć, jak metal ulega deformacji, bez rozmycia.

Następnie minivan odjeżdża od przeszkody. Wchodzi w grę wciągarka ładunkowa. Gwałtownie zmienia tor jazdy samochodu. Przyspieszenie następuje szybko. Prędkość uderzenia wynosiła 35 mil na godzinę. Fizyka jest okrutna. Czas od kontaktu z przeszkodą do całkowitego zatrzymania wynosi zaledwie około 0,1 sekundy.

Wyniki analizy

Rozważmy konsekwencje. Ten film przedstawia integralność konstrukcji pod ekstremalnymi obciążeniami. W teście zderzeniowym czołowym ten specjalny minivan otrzymał cztery gwiazdki w zakresie bezpieczeństwa dla dwóch osób. Dane z kamery mówią nam, jak strefa zgniotu pochłania energię. Pokazują dokładnie jak działa klatka ochronna.

Jak strefy zgniotu ratują życie

Spójrz na wrak. Kaptur zniknął. To tylko pognieciona blacha.

To brzmi jak porażka. Ale to nieprawda. Jest to w pełni zgodne z zasadami fizycznymi określonymi przez inżynierów w projekcie.

„Samochód musi się zgiąć i zapaść, aby pochłonąć energię kinetyczną i zatrzymać samochód.”

Kiedy samochód uderza w przeszkodę z dużą prędkością, ma ogromną energię kinetyczną. Nie można po prostu „usunąć” tej energii. Ona musi gdzieś iść. Jeśli przód pozostanie sztywny, energia zostanie przekazana bezpośrednio pasażerom. Złamania kości. Pęknięcia narządów wewnętrznych.

Natomiast strefy zgniotu mają za zadanie zmieniać kształt. Dodają się. Wyginają się. To kontrolowane odkształcenie pochłania energię uderzenia przez dłuższy czas. Zwolnienie zwalniania daje Twojemu ciału szansę na przetrwanie zatrzymania.

Fizyka zderzenia czołowego

Amerykańska Krajowa Administracja ds. Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (NHTSA) wielokrotnie testuje takie scenariusze. Chcieli sprawdzić, czy klatka bezpieczeństwa wytrzyma.

Przednia część jest ofiarą. Przedział mieszkalny nie powinien był zginąć, ponieważ został zaprojektowany tak, aby przyjąć cios.

Czy widzisz, że przednia część jest całkowicie zniszczona? To oznaka sukcesu. Oznacza to, że projekt działa. Kontroluje tę energię. Jeśli przód pozostaje nienaruszony i ładny, powinieneś się martwić.

Jest to główna zasada współczesnego bezpieczeństwa kolizyjnego. Kontroluj swoją energię. Chroń pasażerów. Ludzie nie muszą za to płacić życiem, ponieważ metal zapłacił tę cenę.

Czy Twój samochód jest uszkodzony? Cienki. Oznacza to, że pozostało wystarczająco dużo deformacji, aby utrzymać cię przy życiu.

Anatomia udanego uderzenia

SUV nie tylko się zgniotł. Przednia część opadła na przednie koła, które zostały wciśnięte w kabinę pasażerską. W tym momencie całkowita długość samochodu została zmniejszona o 23 cale (58 cm). To była trudna konwersja, ale opowiadała pewną historię o dystrybucji energii.

Zaprojektowane rozwiązanie zapewniające możliwie płynne zatrzymanie

Idealny test zderzeniowy to taki, który nigdy się nie zdarza. Ale jeśli już zmierzasz w stronę przeszkody, jak możesz zmaksymalizować swoje szanse na ucieczkę? Wszystko opiera się na koncepcji fizycznej: energii kinetycznej.

Kiedy poruszasz się z prędkością 55 mil na godzinę, twoje ciało ma pewną ilość energii kinetycznej. W przypadku kolizji zmuszającej do zatrzymania się energia ta spada do zera. Celem nie jest natychmiastowe zgaszenie energii – doprowadzi to do złamań kości. Celem jest ugaszenie go tak powoli i równomiernie, jak to możliwe. Samochodowe systemy bezpieczeństwa mają na celu wydłużenie procesu zwalniania w czasie.

Wszystko zaczyna się przed napełnieniem poduszki powietrznej. Napinacze pasów natychmiastowo napinają pasy podczas kolizji. Zajmuje to optymalną pozycję. Wtedy zaczynają obowiązywać ograniczniki siły. Zapewniają takie napięcie pasa, aby obciążenie klatki piersiowej nie stało się śmiertelne. W tym miejscu pochłaniasz część pędu do przodu, zanim jeszcze uderzysz w pad.

Milisekundę później wystrzeliwuje poduszka powietrzna. Ona cię odbiera. Łagodzi cios. Gdybyś nie zapiął pasów bezpieczeństwa, przegapiłbyś pierwszy krytyczny etap pochłaniania energii. Uderzyłbyś w nadmuchującą poduszkę ze znacznie większą siłą, co spowodowałoby zmianę poduszki w tępe narzędzie. Większość nowoczesnych samochodów jest obecnie wyposażona w takie napinacze i ograniczniki. Ale technologia rozwija się szybciej.

Pojawienie się inteligentnych systemów

Poduszki powietrzne są wszędzie. Wychodzą z desek rozdzielczych, drzwi i słupków. Zapobiegają uderzeniu głową w szkło lub metal. Ale następna granica to nie tylko więcej materiału, to inteligencja.

Wejdź do inteligentnej poduszki powietrznej. Systemy te nie działają ze stałą prędkością. „Odczytują” przestrzeń. Czujniki określają wagę pasażera, pozycję siedzenia i siłę zderzenia. Następnie system odpowiednio dostosowuje prędkość i ciśnienie uruchamiania. Małe dziecko na tylnym siedzeniu skierowanym tyłem do kierunku jazdy zostanie napompowane w mniejszym stopniu niż duża osoba dorosła na przednim siedzeniu.

To nie jest tylko teoria. Zagrożenia związane z wyzwoleniem poduszek powietrznych są realne. Nieprawidłowa obsługa spowodowała poważne obrażenia i śmierć. Aby temu zaradzić, wkroczyły organy regulacyjne. Nowelizacja Federalnej normy bezpieczeństwa pojazdów silnikowych nr 208 wymaga od producentów instalowania zaawansowanych systemów przednich poduszek powietrznych. Do 1 września 2005 r. wszystkie pojazdy z roku modelowego 2006 musiały spełniać te wymagania. Przemysł musiał się dostosować lub stracić udział w rynku.

Patrząc w przyszłość, same pasy bezpieczeństwa stają się coraz inteligentniejsze. Rejestrują wagę i pozycję oraz regulują napięcie i maksymalne limity siły w czasie rzeczywistym.

Koncerny samochodowe tworzą inteligentniejsze samochody, ponieważ tego wymagają klienci. Widzimy to w sprzedaży. Widzimy to w manekinach do testów zderzeniowych, które są rozbijane na kawałki w laboratoriach. Dane z tych zdarzeń będą przesyłane bezpośrednio do Ciebie. Mniej kontuzji. Więcej ocalałych. Samochody zaczynają lepiej znosić uderzenia, więc Ty nie musisz.

Spełnia zaawansowane standardy przednich poduszek powietrznych

Krajowa Administracja Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (NHTSA) prowadzi rejestr pojazdów certyfikowanych jako spełniające wymagania dotyczące przednich poduszek powietrznych nowej generacji. Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do modeli certyfikowanych zarówno obecnie, jak i przed ostatecznym terminem 1 września 2004 r. Lista pojazdów objętych tą normą obejmuje wiele samochodów osobowych, SUV-ów i ciężarówek wiodących producentów.

Modele BMW (525i, 530i, 545i itd.), a także 645Ci i jego wersja kabriolet. Na liście znajdują się także X3 (modele 2.5i i 3.0i) oraz Z4 Roadster (modele 2.5i i 3.0i).

Na liście dominują marki amerykańskie, w tym topowe marki, takie jak Ford F-150, Taurus/Sable i Escape. Oferta GM obejmuje wersje standardowe, EXT i ESV Chevroleta Silverado, Tahoe, Suburban, Avalanche i Cadillac Escalade. Certyfikaty otrzymały także GMC Yukon, Yukon XL, Denali i Yukon XL Denali. Do grona krajowych SUV-ów dołączyły Dodge Durango i Jeep Liberty.

Na liście znajduje się wielu azjatyckich producentów. Mazda obejmuje Tribute, MPV i niedawno wprowadzoną na rynek Mazdę3. Na liście znajdują się Hondy Accord i Odyssey, a także Acura MDX. Obowiązuje w Nissanach Pathfinder Armada, Quest i Titan (nadwozia King Cab i Crew Cab). Normę spełniają Toyota Camry i Highlander, Lexus RX330 i ES330. Hyundai Elantra i Kia LD otrzymały certyfikat. Listę azjatyckich uczestników uzupełniły Mitsubishi Galant, a także Subaru Legacy i Outback.

Pojazdy europejskie i inne importowane obejmują Jaguara S-TYPE, XJ i X-TYPE. Suzuki Grand Vitara XL-7 i Volkswagen New Beetle (w tym wersja kabriolet) uzupełniają listę standardowych homologacji.

Źródło: amerykańska Krajowa Administracja ds. Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (NHTSA)

Dlaczego ocena bezpieczeństwa jest ważna

Bezpieczeństwo pojazdów znacznie się poprawiło w ostatnich latach. Nie jest to już tylko przeszkoda regulacyjna. To jest przewaga konkurencyjna. Konsumenci aktywnie domagają się bezpieczniejszych pojazdów i zachęcają producentów do wprowadzania innowacji. W Stanach Zjednoczonych Krajowa Administracja Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (NHTSA) odgrywa kluczową rolę w badaniu wypadków i analizie danych w celu poprawy standardów bezpieczeństwa.

Producenci samochodów sami ponoszą tę odpowiedzialność. Muszą udowodnić, że ich pojazd spełnia federalne normy bezpieczeństwa pojazdów silnikowych (FMVSS). Zasady obejmują wszystko, od jasności kierunkowskazów po złożone testy zderzeniowe. Producenci muszą dopilnować, aby pojazd spełniał wszystkie wymagania FMVSS w przypadku zakupu od dealera w Stanach Zjednoczonych i brał udział w kolizji przy prędkości 30 mil na godzinę. Biorąc pod uwagę różnice w silnikach, skrzyniach biegów i akcesoriach, jedna firma może potrzebować testów zderzeniowych od 60 do 100 pojazdów.

Awarie są rzadkie. Właśnie dlatego NHTSA uruchomiła Program oceny nowych pojazdów (NCAP), aby jeszcze bardziej stymulować branżę i zapewniać konsumentom lepsze informacje. NCAP przeprowadza bardziej rygorystyczne testy, obejmujące uderzenia czołowe i boczne przy prędkości 35 mil na godzinę (56 km/h). Konsekwencje ocenia się na podstawie prawdopodobieństwa odniesienia obrażeń przez pasażerów. Recenzje te są dostępne w Internecie i powinny być pierwszym przystankiem dla każdego, kto kupuje nowy samochód.

Definicja poważnych obrażeń

Jakie jest ryzyko odniesienia poważnych obrażeń? Trudno odpowiedzieć na to pytanie bez jasnej definicji. Naukowcy sklasyfikowali obrażenia za pomocą skróconej skali obrażeń (AIS). Skala ta klasyfikuje obrażenia od 1 do 6, w zależności od ciężkości.

  • 1: Drobne skaleczenia i zadrapania.
  • 3: Poważne obrażenia wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej. Może zagrażać życiu.
  • 6: Zabójczy.

To odniesienie pomaga ujednolicić sposób rejestrowania i porównywania obrażeń podczas testów zderzeniowych.

Zrozumienie systemu ocen w postaci gwiazdek

Krajowa Administracja Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (NHTSA) stworzyła system oceniania w formie gwiazdek na podstawie wyników testów zderzeniowych, dzięki czemu konsumenci mogą łatwo porównać poziomy bezpieczeństwa. Ocena różni się w zależności od rodzaju testu zderzeniowego.

Test zderzeniowy z przodu

Ocena w postaci gwiazdek za zderzenie czołowe jest określana na podstawie najgorszego wyniku w trzech określonych kryteriach:

  • Wskaźnik urazów głowy (HIC)
  • Zwolnienie klatki piersiowej
  • Obciąż biodro

Aby otrzymać pięć gwiazdek, wszystkie trzy kryteria muszą być poniżej progu wskazującego 10% szans na poważne obrażenia. Każdy pasażer z przodu jest oceniany oddzielnie pod kątem zderzeń czołowych i bocznych.

Klasa gwiazdkowa za zderzenie czołowe:
– 5 gwiazdek: Szansa na poważne obrażenia 10% lub mniej
– 4 gwiazdki: Szansa na poważne obrażenia 11% – 20%
– 3 gwiazdki: Szansa na poważne obrażenia 21% – 35%
– 2 gwiazdki: Szansa na poważne obrażenia 36% – 45%
– 1 gwiazdka: 46% lub więcej szans na poważne obrażenia

Test zderzeniowy boczny

W przypadku uderzenia bocznego uwzględniane są dwa różne kryteria.

  • Wskaźnik urazu klatki piersiowej (TTI)
  • Przyspieszenie miednicy bocznej (LPA)

Aby otrzymać 5 gwiazdek za uderzenie boczne, oba kryteria muszą mieścić się w zakresie wskazującym ryzyko poważnych obrażeń mniejsze niż 5%.

Ocena w gwiazdkach uderzenia bocznego:
– 5 gwiazdek: Szansa na obrażenia krytyczne mniejsza niż 5%
– 4 gwiazdki: ryzyko poważnych obrażeń 6–10%
– 3 gwiazdki: Szansa na poważną kontuzję 11–20%
– 2 gwiazdki: 21-25% szans na poważne obrażenia.
– 1 gwiazdka: 26% lub więcej szans na poważne obrażenia

Dodatkowa dokumentacja i zasoby

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat mechaniki tych funkcji bezpieczeństwa, kilka powiązanych tematów zawiera podstawowe informacje.

  • Jak działa siła, moc, moment obrotowy i energia
  • Jak działa silnik samochodu
  • Jak działa poduszka powietrzna?
  • Jak działa bezpieczeństwo w NASCAR
  • Jak działają Champ Cars
  • Jak działa szpitalny oddział ratunkowy?

Poniżej znajdują się dodatkowe praktyczne wskazówki i informacje.

  • Jak kupić bezpieczniejszy samochód
  • Instytut Ubezpieczeń Bezpieczeństwa Drogowego: Ocena pojazdu
  • Uraz głowy IPSM
  • Film GM Goodwrench

Istnieje również słynny film przedstawiający samochód uderzający w betonową ścianę z prędkością 300 km/h bez kierowcy, co podkreśla skuteczność nowoczesnych technologii bezpieczeństwa.