Świat jest stworzony dla osób praworęcznych. Większość ustawień domyślnych jest nakierowanych na nie, od klamek drzwi po skrzynię biegów samochodu. Dla osób leworęcznych jest to nie tylko niedogodność. Jest to wada konstrukcyjna wykraczająca daleko poza trudność używania nożyczek. To wpływa na to, jak radzą sobie na ulicach.
Historia jest pełna leworęcznych geniuszy. Mozarta, Beethovena, Michała Anioła, Billa Gatesa, Baracka Obamę. Udowodnili, że dominacja jednej ręki nie przesądza o umiejętnościach. Jednak sama siła nie wystarczy, aby wytrzymać prawa fizyki lub zły projekt.
Nie bez powodu nazywamy naszych zaufanych sojuszników „prawą ręką”. Jednak osoby z „dwiema lewymi stopami” można również nazwać „ze wszystkimi palcami” (tj. Niezdarnymi). Sam język ujawnia instynkty. Leworęczni są często postrzegani jako odbiegający od normy. A na drodze ten status outsidera może stać się niebezpieczny.
Dane awarii i dominująca ręka
Stare badanie sprzed 25 lat wykazało, że leworęczni umierają wcześniej. Odkrycia te zostały później odrzucone przez badaczy. Nie są one prawdziwe. Jednak najnowsze dane wskazują na inny problem. To nie jest przedwczesna śmierć. To jest wskaźnik wypadkowości.
Kierowcy leworęczni są bardziej narażeni na wypadki. Dotyczy to również dróg publicznych i innych warunków. Badanie przeprowadzone w zeszłym roku przez brytyjskich ubezpieczycieli podkreśliło tę różnicę. Wyniki wykazały, że leworęczni kierowcy powodują poważniejsze wypadki. Częściej też przyspieszają.
Czy to badanie wytrzymuje krytykę naukową? Prawdopodobnie nie do końca. Rozmiary próbek są różne. Samoopisom nie można całkowicie ufać. Jednak tendencja ta jest zgodna z niepotwierdzonymi dowodami. Odpowiada to teorii fizjologicznej.
Teoria odruchu obronnego
Howard Kushner, historyk medycyny i neurologii, podaje proste wyjaśnienie.
„Ponieważ świat jest praworęczny, leworęczni prawdopodobnie będą mieli więcej wypadków. To prawdopodobnie największa część.”
Pan Kushner ma rację. Jednak psycholog Stanley Coren przyjrzał się bliżej tej kwestii. W swojej książce „Zespół leworęczny” z 1993 roku zidentyfikował specjalne odruchy nerwowe, które wyzwalają się w krajach, w których obowiązuje ruch prawostronny, gdy ludzie poruszają się po prawej stronie drogi.
Większość ludzi na świecie jeździ po prawej stronie. Twój samochód został zaprojektowany właśnie do tego. Kierownicę umieszczono tak, aby w sytuacji awaryjnej można było ją chwycić prawą ręką. Koren potwierdził to prostym eksperymentem. Rzucał w uczestników piankowymi kulkami. Większość ludzi próbuje blokować piłkę niedominującą ręką.
Pomyśl o tym. Automatyczną reakcją mózgu na zagrożenie jest podniesienie słabszej ręki.
W samochodach odruch ten może mieć śmiertelne konsekwencje. Koren opisał ten mechanizm w wydaniu American Journal of Public Health z sierpnia 1992 roku.
„Aby powiązać ten odruch z wypadkiem drogowym, wyobraź sobie, że trzymasz obie ręce na kierownicy i nieoczekiwane zdarzenie wyzwala u kierowcy odruch obronny”.
Dla osób praworęcznych lewa ręka jest wyżej. Prawa ręka jest niższa. Kiedy się boi, lewa ręka szarpie się w górę. Koło obraca się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Samochód skręca w prawo. Zjeżdża z drogi. Lub na wolniejszy strumień. To jest złe. Jednak zazwyczaj można tego uniknąć.
Jeśli jesteś leworęczny, sytuacja jest odwrotna. Lewa ręka dominuje. Jest poniżej. Prawa ręka jest wyższa. Kiedy się boi, lewa ręka szarpie się w górę. Koło obraca się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Samochód skręca w lewo. Prosto pod nadjeżdżający ruch.
To koszmarny scenariusz. Czołowe zderzenie. Nie ma czasu, żeby to naprawić.
Podejście i unikanie w mózgu
Psycholog z Cornell University, Daniel Casasanto, uważa to wyjaśnienie za wiarygodne. Powiązał to z mapowaniem emocji w mózgu.
Istnieją dwa rodzaje działań: podejście i unikanie.
Emocje podejścia utrzymują nas w kierunku szczęścia, pożądania itp. Emocje unikania odpychają nas od wstrętu i strachu. Naukowcy od dawna wierzyli, że są one fizycznie mapowane w mózgu. Prawa półkula jest odpowiedzialna za szczęście. Ze strachu – lewa półkula.
Ta struktura nerwowa wpływa na odruchy. Kiedy pojawia się zagrożenie, aktywowane są mechanizmy unikania. Osoby praworęczne mogą uniknąć niebezpieczeństwa, jeśli ich silne ramiona (prawe) znajdują się w bezpiecznej pozycji. Jeśli jesteś leworęczny, twoja silna ręka znajduje się w niebezpiecznej pozycji (po lewej).
Konstrukcja samochodu zakłada refleks praworęczny. Biologia kierowcy jest często leworęczna. Te dwie rzeczy nie idą w parze.
Rzeczywistość jazdy dla leworęcznych
Czy to oznacza, że osoby leworęczne nie powinny prowadzić samochodu? Nie.
Oznacza to, że mają mniej miejsca na błędy. Praworęczni mają większą swobodę działania. Ich naturalną reakcją jest pozostanie na uboczu lub na wolnym pasie. Naturalne odruchy leworęcznych popychają ich na szybki pas. Wjeżdżają na drogę innym pojazdom.
Większość lewaków się dostosowuje. Uczą się inaczej trzymać kierownicę. Uczą się tłumić swój refleks. Ale w chwilach paniki pamięć mięśniowa przejmuje kontrolę.
Świat nie został stworzony dla Ciebie. Twój samochód nie jest stworzony dla Ciebie. A awaryjna reakcja mózgu może mieć na ciebie negatywny wpływ.
Jedź więc ostrożnie. Trzymaj obie ręce na kierownicy. I bądź ostrożny. Ponieważ w praworęcznym świecie odruchy lewostronne mogą zadecydować o strachu lub wypadku.
Dominująca strona ręki i neurobiologia prowadzenia pojazdu
Struktura emocjonalna mózgu nie jest stała. Zmienia się w zależności od tego, której ręki wolisz używać.
Od dawna uważano, że praworęczność jest domyślnym ustawieniem ludzkich emocji. Jednak badania pokazują, że leworęczni mają całkowicie odwrócone przewodnictwo nerwowe. U osób praworęcznych lewa półkula jest odpowiedzialna za przetwarzanie „dobrych” emocji, takich jak pożądanie i zaangażowanie. Prawa półkula jest odpowiedzialna za unikanie „złych” rzeczy, takich jak strach i wstręt. To pasuje do naszych kulturowych uprzedzeń. Lewą stronę kojarzymy z rzeczami negatywnymi, a prawą z pozytywnymi.
Lewacy łamią tę zasadę. Dla nich bieguny emocjonalne są odwrócone. Podejście kontroluje lewa półkula. Prawa półkula kontroluje unikanie.
„Sposób, w jaki konceptualizujemy emocje, zależy od tego, w jaki sposób wchodzimy w interakcję ze światem” – mówi badacz Dimitris Casado. “Wiemy, że to prawda, ponieważ powiedzenie” prawe jest dobre, lewe jest złe” można znaleźć we wszystkich językach i kulturach, a także w nieświadomych umysłach osób praworęcznych. Jednak pomimo wszystkiego, co mówią nam język i kultura, w umysłach leworęcznych jest odwrotnie.”
Dlaczego leworęczni kierowcy mogą mieć trudności z unikaniem przeszkód
Ta cecha neurobiologiczna bezpośrednio wpływa na sposób prowadzenia pojazdów przez osoby leworęczne. Dotyczy to szczególnie sposobu, w jaki reagują na nagłe niebezpieczeństwa na drodze.
Kiedy osoba leworęczna widzi przeszkodę, mózg uruchamia reakcję unikania. Dla osoby praworęcznej oznacza to zazwyczaj użycie dominującej ręki do obrócenia kierownicy w prawo (z dala od zagrożenia). Jednak u osób leworęcznych mechanizmy unikania są powiązane z prawą półkulą mózgu. Często powoduje to mimowolne ruchy prawej (niedominującej) ręki.
Jaki jest wynik? Dominującą reakcją lewej ręki na sygnały z prawej półkuli może być obrócenie kierownicy w lewo lub pociągnięcie jej w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Może to być niebezpieczne, jeśli próbujesz ominąć obiekty znajdujące się po prawej stronie pasa ruchu.
Wydaje się sprzeczne z intuicją, że ktoś użyłby swojej słabej ręki do zablokowania zagrożenia. Pomyśl o tym jak o pojedynku. Jego dominującą ręką jest miecz, którego używa do ataku lub dominacji. Ręka dominująca i ręka przeciwna to tarcza. Używany do odchylania. Osoba posługująca się „tarczą” ze słabszej ręki może cofnąć kierownicę w sposób instynktownie odczuty przez kierowcę, ma to jednak poważne konsekwencje dla płynności ruchu.
Ograniczenia teorii ręki dominującej
Oczywiście nie przeprowadziliśmy testów zderzeniowych, aby udowodnić to w czasie rzeczywistym. To pozostaje hipotezą. Intrygujące, ale jeszcze nie sprawdzone w chaosie godzin szczytu.
Mamy tendencję do komplikowania znaczenia ręki dominującej. Podobnie jak kolor oczu czy skóry, ręka, którą rzucasz piłkę, nie definiuje twojego człowieczeństwa. Historyk Kashner ostrzega przed przypisywaniem zbyt dużej wagi tym cechom fizycznym.
Kashner powiedział: „Różne cechy, takie jak dominacja dłoni, kolor oczu i inne rzeczy, które odróżniają ludzi… nie powinniśmy przeciążać ich głębszym znaczeniem, niż mają w rzeczywistości”.
Ale jest tam sens. On nie jest mistyczny. To mechaniczne. Sposób, w jaki wchodzimy w interakcję ze środowiskiem, determinuje sposób, w jaki się uczymy. Nasze dłonie są najważniejszym interfejsem między nami a światem.
Ewolucyjna tajemnica leworęcznych
Dlaczego osoby leworęczne są tak rzadkie? Stanowią zaledwie około 10 procent światowej populacji.
Badanie przeprowadzone w 2012 roku na Northwestern University sugeruje biologiczne wyjaśnienie oparte na ewolucji społecznej. Matematyk Daniel Abrams sugeruje, że kluczem jest współpraca. Skuteczność zwierząt wysoce społecznych zależy od tego, czy wszyscy poruszają się synchronicznie. Jeśli należysz do stada lub zespołu, posiadanie narzędzi i broni wszystkich w prawej ręce zmniejszy konflikt i poprawi koordynację.
„Zwierzęta społeczne, które cenią współpracę, są zwykle bardziej nierówne” – wyjaśnia Abrams. “Najważniejszym elementem produktywnego społeczeństwa jest wysoka współpraca. U ludzi prowadzi to do większej liczby osób praworęcznych. “
Innymi słowy, praworęczni wygrywają nie dlatego, że są biologicznie lepsi, ale dlatego, że czują się społecznie bardziej komfortowo. Leworęczność istnieje, ponieważ zawsze istnieją różnice indywidualne. Są to anomalie w systemie zbudowanym na jednolitości.
W tym właśnie tkwi całe podekscytowanie. Budujemy drogi, samochody i kulturę dla większości. Jednak niektóre działają z innymi prędkościami.
