In 1991 liet Toyota de wereld zien dat het een functionele, leuk te besturen coupé kon bouwen die minder dan 1.000 kilo woog. Het AXV-IV-concept, onthuld op de Tokyo Motor Show, was niet alleen een curiosum; het was een gedurfd experiment in radicale gewichtsvermindering. Deze auto bewijst dat prestaties geen *massa vereisen. Met een lengte van 300 cm (slechts iets groter dan een moderne kei-auto) woog de AXV-IV slechts 992 pond, minder dan de helft van het gewicht van een hedendaagse Toyota Corolla.
Het streven naar minimale massa
De AXV-IV bereikte zijn vederlichte status dankzij obsessieve techniek. Er werd op grote schaal gebruik gemaakt van aluminium carrosseriepanelen, magnesiumcomponenten en vezelversterkte kunststoffen. Zelfs de ophanging was gebaseerd op harsveren die ook dienst deden als armen. De banden, met de maat 135/55R16, zijn gekozen vanwege hun minimale rolweerstand, waarbij efficiëntie boven grip ging.
Waarom is dit van belang? Het gewicht van de auto is een cruciale factor voor zowel de prestaties als het brandstofverbruik. Het verminderen van de massa verbetert de acceleratie, het rijgedrag en het remmen, terwijl ook de uitstoot wordt verlaagd. De huidige trend naar grotere, zwaardere voertuigen maakt het experiment van Toyota nog opvallender.
Prestaties en efficiëntie: een evenwichtige aanpak
Ondanks zijn kleine formaat ging het bij de AXV-IV niet alleen om licht zijn. Toyota positioneerde hem als een ‘persoonlijke forens met superieure rijprestaties en comfort.’ Een opstelling met achterwielaandrijving, een handgeschakelde versnellingsbak en een 0,8-liter tweetaktmotor (die 63 pk produceert) suggereren een focus op wendbaar rijgedrag in plaats van regelrechte snelheid.
Ook de aerodynamische efficiëntie van de auto was met een luchtweerstandscoëfficiënt van 0,30 indrukwekkend voor zijn tijd. Toyota heeft het ontwerp teruggebracht tot de essentie en prioriteit gegeven aan functionaliteit boven onnodige esthetiek. Cijfers over het brandstofverbruik werden niet gepubliceerd, maar de lichtgewicht constructie zou hem opmerkelijk zuinig hebben gemaakt.
Een blik in de toekomst van Toyota
De invloed van de AXV-IV is terug te zien in latere Toyota-ontwerpen. De achterlichten waren een voorproefje van die van de RAV4 uit 1994, en elementen van het ontwerp waren een voorafschaduwing van de derde generatie MR2. Meer recentelijk laten het S-FR-concept uit 2015 (hoewel nooit geproduceerd) en het huidige GR-assortiment (GR86, Supra en toekomstige Celica/MR2-mogelijkheden) zien dat Toyota zich blijft inzetten voor op liefhebbers gerichte auto’s.
De dood van kleine sportwagens
De AXV-IV herinnert aan een verdwijnend segment: lichtgewicht, betaalbare sportwagens. Sinds zijn debuut zijn bijna alle Japanse kei-sportwagens stopgezet: de Honda Beat (1996), Mazda Autozam AZ-1 (1994) en Suzuki Cappuccino (1996). Alleen de Suzuki Copen blijft over, maar de productie stopt volgend jaar. De AXV-IV belichaamt een ontwerpfilosofie die steeds zeldzamer wordt in de moderne autotechniek.
Toyota’s toewijding aan prestatieauto’s, ondanks de bredere trend in de sector naar grotere voertuigen, duidt op een mogelijke heropleving van deze filosofie. De GR GT en de komende motorontwikkeling duiden op een toekomst waarin lichtgewicht, aantrekkelijke auto’s nog steeds een plaats kunnen hebben.
