Achtervolgingen door de Arkansas State Police (ASP) zijn al jaren een onderwerp van onderzoek, waarbij critici vraagtekens zetten bij agressieve tactieken. Uit recente gegevens blijkt een verontrustende paradox: hoewel het aantal achtervolgingen in 2025 afnam, bereikte het aantal dodelijke slachtoffers het hoogste niveau in tien jaar. Dit contrast roept kritische vragen op over de effectiviteit en de kosten van het huidige achtervolgingsbeleid.
Afnemende achtervolgingen, toenemend aantal dodelijke slachtoffers
In 2025 voerden soldaten 432 achtervolgingen uit – het laagste sinds 2019, vergeleken met 553 het jaar daarvoor. Ondanks deze daling stierven zeven mensen als gevolg van achtervolgingen, het dodelijkste jaar in minstens tien jaar. Uit de gegevens blijkt dat ASP de afgelopen tien jaar (2016-2025) 4.710 achtervolgingen heeft geregistreerd, resulterend in 27 doden en 774 gewonden, waaronder 91 agenten. Statistisch gezien vallen er in iets minder dan 0,6% van de achtervolgingen dodelijke slachtoffers, en in ongeveer 16% gewonden.
Dit lijkt misschien contra-intuïtief. De meeste achtervolgingen eindigen niet met de dood, en vele resulteren niet in ernstige verwondingen. Deze statistieken doen echter niets af aan de gevolgen, vooral niet wanneer onschuldige individuen in het kruisvuur terechtkomen.
Bijkomende schade: passagiers en PIT-manoeuvres
Een verontrustende trend is dat bijna de helft van de doden in 2025 passagiers waren, en niet de vluchtende chauffeurs. Bij drie van de zeven dodelijke slachtoffers waren passagiers betrokken die uit de lucht werden geslingerd tijdens crashes na PIT-manoeuvres – een tactiek die bij meer dan de helft van alle ASP-achtervolgingen wordt gebruikt. Dit benadrukt dat de gevolgen van snelle achtervolgingen verder reiken dan die welke proberen de wetshandhaving te ontwijken.
De ASP verdedigt PIT-manoeuvres als de snelste en veiligste manier om achtervolgingen te beëindigen, waarbij de verantwoordelijkheid voor dodelijke slachtoffers volledig bij de vluchtende chauffeurs wordt gelegd. Maar uit de gegevens blijkt dat passagiers, en zelfs omstanders, gevaar lopen.
De menselijke kosten: de perspectieven van officieren
Wetshandhavers hebben gemengde meningen over achtervolgingen. Eén officier beschreef ze als “de spannendste en leukste onderdelen van het werk… maar ook de gevaarlijkste en meest zenuwslopende.” Een ander gaf toe betrokken te zijn geweest bij een achtervolging die resulteerde in levensveranderende verwondingen bij een onschuldig gezin en de dood van de vluchtende verdachte – allemaal vanwege een verkeersovertreding. Dergelijke ervaringen onderstrepen de noodzaak van een restrictief beleid.
Wat betekent dit?
De gegevens voor 2025 vereisen nauwkeurig onderzoek. Als minder achtervolgingen tot meer dodelijke slachtoffers leiden en onschuldige passagiers onevenredig zwaar worden getroffen, is het redelijk om de huidige tactieken, drempels voor het starten van achtervolgingen en risicobeoordelingen in twijfel te trekken. De cijfers zijn complex, maar ze versterken een essentieel punt: de meeste achtervolgingen eindigen niet in een tragedie, maar toch vereist elke onbedoelde dood reflectie, en niet alleen maar rechtvaardiging.
De trend suggereert dat zelfs bij een verminderd aantal achtervolgingen de inherente gevaren groot blijven en dat de menselijke kosten aanzienlijk zijn. Beleidsmakers en wetshandhavingsleiders moeten opnieuw evalueren of de huidige praktijken gerechtvaardigd zijn, gezien het toenemende aantal dodelijke slachtoffers en bijkomende schade.
